ΕΛΛΑΣ

ΕΡΓΑΣΙΑ: ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ – ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Το καυτό πρόβλημα της χώρας τον τελευταίο καιρό, είναι η ΑΝΕΡΓΙΑ, πρόβλημα που μέρα με την μέρα, γίνεται εντονώτερο. Ένας στους δύο νέους, είναι ΑΝΕΡΓΟΣ ή ημιαπασχολείται. Όσο για τους ΑΝΕΡΓΟΥΣ μεγαλύτερης ηλίκιας, η κατάσταση είναι θλιβερή! Παραμένουν πολλές φορές πάνω από 3 χρόνια στις λίστες των ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΩΝ του ΟΑΕΔ κι αναγκάζονται να κάνουν όποια δουλειά βρούν, συνήθως ανασφάλιστοι και κακοπληρωμένοι, ΜΟΝΟΝ και ΜΟΝΟΝ για να ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ. Ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο Υπερσυνδικαλισμός που δημιουργήθηκε επί ΠΑΣΟΚ, με παράλογες αξιώσεις, λόγους, νόμους, συνθήματα. Υπερτονισμός των “δικαιωμάτων” των εργαζομένων και λήθη των υποχρεώσεών τους. Καλλιέργεια μίσους και πνεύματος αντεκδικήσεως κατά των πλουσίων, των εργοδοτών και εξύμνηση των πάσης φύσεως κινημάτων σε άλλες βέβαια εποχές και άλλες συνθήκες.

Το αποτέλεσμα αυτής της ανατρεπτικής ψυχολογίας υπήρξε βεβαίως η φυγή του κεφαλαίου κι ο φόβος των επενδύσεων. Θα ήταν πραγματικά αστείο να περίμενε κανείς κεφαλαιούχους καμικάζι, να προβαίνουν σ΄επενδύσεις και μετά να βλέπουν τις οικονομίες τους να εξανεμίζονται χάρις τις απεργίες και τις καταλήψεις. Έτσι το ΠΑΣΟΚ με την ευφυϊα πιθήκου, που πριονίζει το κλαδί που κάθεται, έσκαψε τον λάκκο της Εθνικής Οικονομίας.

Η νεοφιλελεύθερη Δεξιά στην συνέχεια συνέχισε ακάθεκτη την ολοκλήρωση της οικονομικής καταστροφής. Οι εργαζόμενοι κι ο λαός κακόμαθαν στις αξιώσεις και ξεσυνήθισαν την ευταξία και το εργατικό καθήκον. Κι απ’ αυτήν την κατάσταση οφελήθηκαν η ΑΝΑΡΧΙΑ κι η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, που δεν είχε προοπτικές διακυβέρνησης της χώρας, οπότε μπορούσε να υπόσχεται και ν΄απαιτεί πράγματα παράλογα κι ανέφικτα.

Ο αφιονισμός των μαζών στον Υπερσυνδικαλισμό βλάπτει το σύνολο του λαού, ενώ ο υγιής συνδικαλισμός είναι επωφελής για όλους. Διότι χωρίς επενδύσεις, έχουμε ΑΝΕΡΓΙΑ. Κι όταν έχουμε ΑΝΕΡΓΙΑ, τότε δεν μπορούμε να έχουμε ούτε καν συνδικαλισμό, ούτε καν απεργία. Διότι η ΑΠΕΡΓΙΑ αποτελεί το πολυτελές δικαίωμα των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. Ο ΑΝΕΡΓΟΣ δεν μπορεί ΟΥΤΕ να συνδικαλισθεί, ΟΥΤΕ ν’ απεργήσει! Έτσι ο Υπερσυνδικαλισμός, οδηγεί στην άρση του Συνδικαλισμού.

Αυτή την απλή λογική, το αλφαβητάρι της οικονομικής δομής σε κάθε χώρα, έχουν χάσει οι δικές μας κυβερνήσεις. Κι όσες υγιείς συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν θέλησαν να τους ακολουθήσουν στον χορό του Ζαλόγγου, ανετράπησαν με μεθόδους, κάθε άλλο παρά νόμιμες. Κι ο λαός είναι πιά ενθουσιασμένος, γιατί έχει “ελεύθερο συνδικαλισμό”, γιατί μπορεί ελεύθερα να φωνάζει ΠΕΙΝΑΩ!

Μια γνήσια Πρωτομαγιά θα γιορταζόταν πολύ διαφορετικά! Οι εργαζόμενοι θα ζητούσαν το ΚΥΡΙΩΤΕΡΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ τους να μένει απαράγραπτο!! ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ!! Θα συνειδητοποιούσαν δε και αυτοί, ότι ΕΡΓΑΣΙΑ κι ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ έχουν κοινά συμφέροντα!!

Κι από την άλλη πλευρά το κράτος, σε μια γνήσια ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ, θα έδινε λογαριασμό για την τήρηση της ΠΡΩΤΗΣ του ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ, της παροχής δηλαδή θέσεων εργασίας, σ’ ολους τους δυνάμενους να εργασθούν πολίτες.

Αυτό θα γινόταν σ’ ένα σοβαρό καθεστώς, αντί να ωθούνται οι εργαζόμενοι σε συνθήματα διεθνούς πολιτικής.

ΕΛΛΑΣ