Οχι, εσάς δε σας θέλει τούτη η γη, δε σας ξέρει!
Ολα εδώ ‘ναι δικά μας! Τι απ’ το κάθε λιθάρι
απ’ το χώμα, απ’ το δέντρο, το νερό και τ’ αγέρι
το κορμί μας μια στάλα για να γίνει έχει πάρει.
Η ψυχή μας επήρε μια πνοή απ’ το καθένα.
Ολα εδώ ‘ναι δικά μας – μα για σας όλα ξένα!
Γιατί εσείς είστε ξένοι. Κι όσα βάγια αν κρατάτε
τούτη η γη δεν πουλιέται, δεν της γίνεστε φίλοι!
Η πατρίδα είναι μάνα κι έχει μνήμη – θυμάται
απ’ τον άγιο της κόρφο ποια βυζάξανε χείλη.
Κ’ η γλυκιά μας η Κύπρος ήταν, είναι, θα μένει
για τα τέκνα της μάνα – μα για σας πάντα ξένη.

20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΠΛΗΤΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!!

Οι πρώτοι Τούρκοι αλεξιπτωτιστές πατούν το ιερό χώμα της Κύπρου..

Στόχος της επίθεσης των Τούρκων το Εθνικό ξεκαθάρισμα.

Οι βόμβες πέφτουν αδιάκοπα, χωρίς διάκριση!!! Στόχος τους αυτή τη φορά ένα νοσοκομείο στην Αμμόχωστο.

Η βαρβαρότητα των Τούρκων φαίνεται, απ’ τις πρώτες βομβιστικές επιθέσεις! Χρησιμοποιούν βόμβες ΝΑΠΑΛΜ, που προκαλούν φρικτό θάνατο!!!

Οι αιχμάλωτοι πολέμου, δεν επέστρεψαν ποτέ!!

Κορέλλης Αντωνάκης του Μιχαήλ, Νικολάου Πανίκος του Χρυσοστόμου, Σκορδής Χριστόφορος του Γεωργίου, Παπαγιάννης Ιωάννης του Χαράλαμπους, Χατζηκυριάκος Ιωάννης του Χαραλάμπους,
αιχμαλωτίσθηκαν από τους Τούρκους! Αγνοείται η τύχη τους!.

Τραγικές φιγούρες οι μανάδες κι οι γυναίκες των αγνοουμένων!

Τα παιδιά των αγνοουμένων ζητούν τους γονείς τους, που αιχμαλώτισαν οι Τούρκοι!

Όλα τα νεκροταφεία της κατεχόμενης Κύπρου, βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση! Οι Τούρκοι εξήντλησαν την βαρβαρότητά τους στους νεκρούς!

Τα λόγια είναι περιτά! Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της

Και μάθε πως όχι τα κλαριά να μας κόψεις

όχι τα σπίτια που μας έκαψες

μόνο πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει

δεν προσκυνούμε

Τι τα δέντρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις

η γη μένει δική μας και τα ματακάνει.

Μόνον ένας Ελληνας να μείνει

μόνος ένας σ’ αυτή την Ελλάδα την ολόκληρη

πάντα θα πολεμούμε. Και μην ελπίζεις

πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου.

Βγάλτο απ’ το νου σου.

ΕΛΛΑΣ