Ποιος δεν φοβάται τους Δεκέμβρηδες;

Tου Αλέξη Τσίπρα αποκλειστικά για το protagon.gr

Πριν από έναν χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τις σφαίρες ενός αστυνομικού όπλου. Αυτό που ακολούθησε ήταν πέρα από κάθε πρόβλεψη. (Πόλεις ολόκληρες και κυρίως η Αθήνα αφέθησαν στο έλεος ληστών, καταστροφέων, πλιατσικολόγων, επαναστατημένων κουκουλοφόρων κλπ, λόγω της αδράνειας της πολιτείας).

Ένα τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας και αγανάκτησης, εκδηλώθηκε αστραπιαία σε ολόκληρη την Ελλάδα σαρώνοντας το γενικό κλίμα παραίτησης και πολιτικής απάθειας μέσα στο οποίο φαινόταν να ζει η ελληνική νεολαία. Και έφερε σε αδιέξοδο το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, το οποίο είχε αποφασίσει να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την εκδοχή του «μεμονωμένου ατυχούς γεγονότος». (Πόσα άλλα παρόμοια περιστατικά, γνωρίζετε κ. Τσίπρα;)

Είναι προφανές ότι αυτή η παράλογη και ωμή δολοφονία, ήταν η σπίθα. (Το πόρισμα της βαλλιστικής έρευνας έδειξε εξοστρακισμό της σφαίρας και εκκρεμεί η δίκη των ενόχων) Το εύφλεκτο υλικό ήταν τα συσσωρευμένα αδιέξοδα της νέας γενιάς. Αδιέξοδα γνωστά και ομολογημένα. Η τεράστια κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, το αβέβαιο εργασιακό μέλλον, που στερεί από τους νέους ανθρώπους την προοπτική της ανεξαρτησίας και της ατομικής ελευθερίας, η σοβαρή οικονομική κρίση και η εργασιακή και οικονομική επισφάλεια. Με λίγα λόγια, η βεβαιότητα ότι αυτή η γενιά θα ζήσει τη ζωή της χειρότερα από ότι έζησαν όλες οι προηγούμενες γενιές μέχρι σήμερα. (Τα αποτελέσματα της “εξέγερσης”, δημιούργησαν αβέβαιο εργασιακό μέλλον, συνέβαλαν στην οικονομική κρίση, ήταν σαφώς κατά της ατομικής ελευθερίας και της ανεξαρτησίας και δεν βοήθησαν στην καλυτέρευση της ζωής της νέας γενιάς).

Αυτά τα προβλήματα, γέμιζαν διαρκώς το ποτήρι, που ξεχείλισε με την δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Και έτσι προκλήθηκε αυτό το πρωτοφανές κύμα οργής, που ξέσπασε σε δρόμους, πλατείες και έξω από αστυνομικά τμήματα. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. (Κύμα οργής προφανώς καθοδηγούμενο από τους αντιεξουσιαστές και τον ΣΥΡΙΖΑ, που πίστευαν, πως θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το συναίσθημα οργής ΠΑΙΔΙΩΝ αγανακτισμένων για τον θάνατο του συμμαθητή τους). Την ώρα που οι βασικοί εκφραστές του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος και τα μεγάλα ΜΜΕ προσπαθούσαν να παρουσιάσουν αυτό το ξέσπασμα μόνο ως τυφλή βία πάνω σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων, δεκάδες χιλιάδες νέα παιδιά διαδήλωναν επί μέρες με μαζικό, δυναμικό αλλά ειρηνικό τρόπο. Και σχεδόν ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι κατέβηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, συγκροτώντας τις μαζικότερες οργανωμένες διαδηλώσεις των τελευταίων δεκαετιών. (Τα ΜΜΕ έδωσαν βήμα στους υποκινητές της “εξέγερσης” κι ΑΠΛΑ κατέγραψαν τις εικόνες καταστροφής, τις οποίες και να ήθελαν, δεν μπορούσαν ν’ αποκρύψουν).

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη πολιτική δύναμη που υπερασπίστηκε, χωρίς να λογαριάσει το κόστος, το δίκαιο και τα αίτια αυτής της εξέγερσης. Και το πλήρωσε.  Πολύ γρήγορα η δημόσια συζήτηση σταμάτησε να επικεντρώνει στα εύφλεκτα υλικά και εστιάστηκε στα αποκαΐδια. Και όσοι τολμήσαμε να εστιάσουμε στον ορθό λόγο, μετατραπήκαμε σε ηθικούς αυτουργούς του εμπρησμού. (Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν την πλήρωσε όσο έπρεπε γιατί τον έσωσε ο Καραμανλής με τις πρόωρες εκλογές (μέχρι την ημερομηνία των εκλογών, ήταν ένα βήμα πριν την αυτοδιάλυση). Όπως λέτε και μόνος σας παραπάνω κ. Τσίπρα: ” Το ΣΥΡΙΖΑ ήταν μόνη πολιτική δύναμη που υπερασπίστηκε χωρίς να λογαριάσει το κόστος, το δίκαιο και τα αίτια αυτής της “εξέγερσης“. Τι άλλο μπορεί να σημαίνει ηθικός αυτουργός;)

Δεν μετανιώσαμε και δεν κάναμε πίσω. Υπερασπιστήκαμε από θέση αρχής την εξεγερμένη νέα γενιά από την οργανωμένη συκοφαντία και παραπληροφόρηση.  Και επιμόνως φέραμε στο προσκήνιο τα αδιέξοδα που προκαλούν τον θυμό της. Και ταυτόχρονα καταθέσαμε προτάσεις που θα μπορούσαν να δώσουν διέξοδο. (Οι “εξεγερμένοι” κι οι υποκινητές τους, σαφώς και ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ την νέα γενιά.  Για ποιά παραπληροφόρηση και για ποιά συκοφαντία, μιλάτε; Τα αδιέξοδα της ελληνικής νεολαίας δεν τα προέβαλε κανένα πολιτικό κόμμα, κ. Τσίπρα, αντιθέτως συνέβαλαν ΟΛΑ στην δημιουργία τους). Προτάσεις που αφορούσαν τον περιορισμό της καταστολής και της αστυνομικής αυθαιρεσίας, την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης, την εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων, την αντιμετώπιση της ανεργίας και της εργασιακής επισφάλειας. (Τις προτάσεις που αναμασούν κατά καιρούς όλοι οι “προοδευτικάριοι ” και επιλεκτικά   “ευαίσθητοι” του κύκλου σας).

Εξακολουθούμε να μη μετανιώνουμε για το Δεκέμβρη. (Κακό του κεφαλιού σας!) Για τη σκληρή μάχη αρχών που δώσαμε απέναντι σε ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο. (Αν το να καις, να λεηλατείς, να ρημάζεις, τον κόπο των συμπολιτών σου είναι τμήμα των αρχών σας, απορώ γιατί δεν βρίσκεστε εκεί, που θα ήταν οποιοσδήποτε άλλος διατυμπάνιζε παρόμοιες “αρχές” στην ΦΥΛΑΚΗ δηλαδή). Δε μετανιώνουμε, κυρίως, γιατί πιστεύουμε ότι τα αιτήματα αυτά παραμένουν ενεργά στη συνείδηση της κοινωνίας και αναδεικνύονται πιο ζωντανά, πιο ξεκάθαρα και πιο ώριμα στους επόμενους κοινωνικούς αγώνες. Ένα χρόνο μετά, ξέρουμε περισσότερα. Ξέρουμε ότι η σπίθα της αμφισβήτησης υπάρχει στις καρδιές των νέων ανθρώπων. (Ξέρουμε επίσης ότι οι νέοι, αλλά κι ένα μεγάλο μέρος των οπαδών σας, το έβαλε στα πόδια μπροστά στο μεγαλείο των αρχών και των ιδεών σας κι ακόμη τρέχουν..).

Ξέρουμε ότι η κυρίαρχη πολιτική και οικονομική στρατηγική, που για να συσσωρεύσει κέρδη στους λίγους οδηγεί την κοινωνία σε βαθειά κρίση, δεν έχει ούτε την υποστήριξη, ούτε την συναίνεση που θα ήθελε για να προχωρήσει. Ξέρουμε ότι το να δηλώνεις αριστερά και να μοστράρεις τα σφυροδρέπανα δε σε θέτει κατά ανάγκη απέναντι στο σύστημα εξουσίας. Το κυριότερο όμως που ξέρουμε, είναι ότι το σύστημα εξουσίας, παρά την φαινομενικά απόλυτη κυριαρχία του, έχει σοβαρές αδυναμίες και φοβάται. Όχι τα ξεσπάσματα βίας, γιατί αυτά ξέρει ότι μπορεί να τα διαχειριστεί προς όφελός του. (Έχετε απόλυτο δικαιο, με την διαφορά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι μέρος αυτού του συστήματος). Φοβάται όμως τον κόσμο που διεκδικεί τα αυτονόητα, στους δρόμους, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας. Φοβάται τον επόμενο Δεκέμβρη, που θα ξεσπάσει πιο συνειδητά, πιο οργανωμένα, με ξεκάθαρα διατυπωμένα τα πολιτικά και κοινωνικά του αιτήματα: αντίσταση, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια. (Όταν αρχίσει η κοινωνία να διεκδικεί τα αυτονόητα, πράγματι το σύστημα θα πρέπει ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ και πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ).

Γ. Α.

Διαβάστε επίσης

Όσο υπάρχουν ΑΥΤΟΙ οι Έλληνες….

Επίδειξη δύναμης από την αστυνομία την νύχτα στα Εξάρχεια

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες.

Έρευνες για την επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίας Παρασκευής

Nα φοβάσθε τους Εθνικιστές….

ΕΛΛΑΣ