Οι μικροί επιστήμονες της Μυτιλήνης και ο δορυφόρος…”Ικαρομένιππος”

Το δικό τους πραγματικό μίνι δορυφόρο, σε διαστάσεις ενός κουτιού αναψυκτικού, θα εκτοξεύσουν στο διάστημα μαθητές του 3ου Λυκείου Μυτιλήνης, που επιλέχθηκαν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) να συμμετάσχουν στον πρώτο ευρωπαϊκό διαγωνισμό CanSat, ανάμεσα σε δέκα συνολικά ομάδες μαθητών από χώρες-μέλη της ESA.

Σε ένα κουτάκι, που δεν θα είναι μεγαλύτερο από αυτό των αναψυκτικών, βάρους μόλις 350 ml, οι μαθητές θα πρέπει να προσαρμόσουν τον βασικό μηχανισμό του δορυφόρου, δηλαδή έναν μίνι ηλεκτρονικό υπολογιστή, έναν πομπό και αισθητήρες, που θα έχουν τη δυνατότητα να συλλέξουν πληροφορίες και να μετρήσουν σε πραγματικούς αριθμούς την πίεση, τη θερμοκρασία, την υγρασία, τους ρύπους της ατμόσφαιρας, στην οποία θα βρίσκεται ο δορυφόρος.

Οι μικροί επιστήμονες θα συγκεντρωθούν, τον Αύγουστο, στη Νορβηγία, απ’ όπου, από τη στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ, Άντεα, θα εκτοξεύσουν τους δορυφόρους πάνω σε πυραύλους Ιντρούντερ, σε ύψος 1.000 μέτρων πάνω από τη Γη. Η εκτόξευση θα θεωρηθεί επιτυχής, εάν ο δορυφόρος δεν καταστραφεί μέχρι να φτάσει στον προορισμό του και εάν επιστρέψει και πάλι στη Γη ασφαλής, αφού έχει αποστείλει προηγουμένως όλα τα απαραίτητα δεδομένα.

«Μόλις ο δορυφόρος φτάσει στα 1.000 μέτρα θα ξεκινήσει η πτώση του προς το έδαφος. Στο διάστημα αυτό θα πρέπει να καταφέρει να στείλει με τον πομπό του σε ειδικά προγραμματισμένο υπολογιστή που θα διαθέτουμε, όλες εκείνες τις πληροφορίες που ζητά ο διαγωνισμός. Για να το πετύχουμε αυτό προσπαθούμε να προσαρμόσουμε πάνω στον μίνι δορυφόρο ένα αλεξίπτωτο, που θα κάνει την επιστροφή του σε μας ελεγχόμενη» δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο υπεύθυνος καθηγητής Φυσικής της ομάδας των μαθητών του 3ου Λυκείου Μυτιλήνης, Γιώργος Κοντέλλης.

Ο Όρκος των Μανιατών στις 17 Μαρτίου 1821

Στις 17 Μαρτίου του 1821 στην Αρεόπολη συγκεντρώθηκαν οι πρόκριτοι της Μάνης και όλοι οι ένοπλοι Μανιάτες με αρχηγό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που είχε εκλεγεί αρχηγός από τη Συνέλευση των Κιτριών. Εκεί μετά τη δοξολογία, μπροστά στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών, ύψωσαν το λάβαρο του Αγώνα, δηλαδή τη Μανιάτικη Σημαία. Η σημαία ήταν λευκή, με [...]

Το Πνεύμα των Ελλήνων

Δημιουργικό, Ζωοποιόν, Ελεύθερο, ο Έρωτας Φάνης

και …η Δημιουργία του Κόσμου!

Η έμφυτη πρωταρχική νοημοσύνη και η εξελλισσομένη συνείδηση

που αυτοπαρατηρείται και γνωρίζει τον Εαυτό της μέσω της ΖΩΗΣ.

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

· Η φιλοκαλία, δηλαδή η αγάπη για το ωραίο.
· Το μέτρον.
· Η ευθύτητα και η παρρησία.
· Ο ανθρωπισμός.
· Η αγάπη της ελευθερίας.

Οι Έλληνες ζώντας σε μια χώρα ευνοημένη από τη φύση με σπάνια ομορφιά
σε τοπίο και κλίμα, αγάπησαν με πάθος την ωραιότητα. Το κάλλος
ανθρώπων, ζώων κατασκευών και τοπίων το θεωρούσαν μεγάλο προσόν. Όταν
ήθελαν να επαινέσουν κάποιον έλεγαν πως είναι “καλός κ’αγαθός” δηλαδή
όμορφος και καλόκαρδος. Όπως γράφει ο Θουκυδίδης, ο Περικλής στον
Επιτάφιο για τους πρώτους νεκρούς του πολέμου, ανάμεσα στα γνωρίσματα
του δημοκρατικού πολιτεύματος της Αθήνας αναφέρει την αγάπη για το
ωραίο: ΦΙΛΟΚΑΛΟΥΜΕΝ ΓΑΡ ΜΕΤ’ ΕΥΤΕΛΕΙΑΣ καμαρώνει, θέλοντας να
επισημάνει την επιδίωξη του ωραίου ακόμα και στα πιο δευτερεύοντα και
ευτελή αντικείμενα.
Το μέτρον ήταν εξ ίσου με το κάλλος χαρακτηριστικό της ελληνικής

Το τρίτο κύμα του νεο-οθωμανισμού

Μετά τους Μεντερές και Οζάλ, ο Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί, με πιο ώριμους όρους, την υπέρβαση του κεμαλικού απολυταρχισμού.

«Είμαι έτοιμος να πληρώσω το τίμημα του εκδημοκρατισμού, όποιο και αν είναι αυτό»! Μ’ αυτή τη δήλωση, από το βήμα της γενικής συνέλευσης της Γενικής Συνομοσπονδίας Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών, συνόδεψε ο Ταγίπ Ερντογάν την αυστηρή προειδοποίηση προς τη στρατιωτική και τη δικαστική εξουσία ότι δεν θα ανεχθεί καμία νέα παρέμβαση εναντίον των δημοκρατικών θεσμών της Τουρκίας. Καθώς η σύγκρουση του κυβερνώντος, ισλαμικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) με το κεμαλικό «βαθύ κράτος» οδηγείται στα άκρα, με φόντο τις πρωτοφανείς συλλήψεις αξιωματικών για το συνωμοτικό σχέδιο «Βαριοπούλα», η δυσοίωνη αναφορά του Ερντογάν υπενθύμισε τη μοίρα δύο προκατόχων του που επίσης έπαιξαν με το χαρτί του «νεο-οθωμανισμού», αλλά δεν είχαν καλό τέλος: Του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη της Τουρκίας, Αντνάν Μεντερές, που οδηγήθηκε στην αγχόνη το 1961, και του αρχιτέκτονα της μεταπολίτευσης από το χουντικό καθεστώς Εβρέν, Τουργκούτ Οζάλ, που βρήκε υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες πρόωρο θάνατο το 1993.

Αλλη μια φορά, η βιαιότητα της σύγκρουσης στα ανώτατα κλιμάκια ενός κράτους που επιδιώκει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση εντυπωσιάζει τους διεθνείς παρατηρητές. Το 2007, ο στρατός απειλούσε με πραξικόπημα για να φράξει τον δρόμο των ισλαμιστών στην προεδρία της Δημοκρατίας. Το 2008, οι δικαστές παραλίγο να βγάλουν εκτός νόμου το κόμμα που θριάμβευσε με ποσοστό 47% στις εκλογές. Σήμερα, 61 στρατιωτικοί, συμπεριλαμβανομένων και στρατηγών εν ενεργεία, οδηγούνται σε δίκη για πραξικοπηματική συνωμοσία και πολλοί από αυτούς κλείνονται στη φυλακή.

Νέα ευρήματα σε Δίον και Θεσσαλονίκη

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Κτερίσματα τάφων ήρθαν στο φως στη θέση «Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός» της Θεσσαλονίκης.

Τριώροφη έπαυλη της ύστερης αρχαιότητας έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στο Δίον και παλιοχριστιανική εκκλησία και άλλα σημαντικά βυζαντινά ευρήματα στη Θεσσαλονίκη εντοπίστηκαν, επίσης, στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής του έργου του Μετρό όπως ανακοινώθηκε μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της 23ης Επιστημονικής Συνάντησης για το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη.

Σε ό,τι αφορά στο Δίον, η ανασκαφή έφερε στο φως τριώροφη έπαυλη, έκτασης 1.200 τετραγωνικών μέτρων. Η οικία εντοπίστηκε στο κέντρο της πόλης, απέναντι από την επισκοπική βασιλική του 4ου αιώνα μ.Χ., αναπτύσσεται σε τρεις ορόφους και έχει δωμάτια που οργανώνονται γύρω από μια περίστυλη αυλή. Μέχρι σήμερα έχουν έρθει στο φως τέσσερα δωμάτια, τμήμα της αυλής, καθώς και μια κτιστή κρήνη στο κέντρο της αυλής.

Όπως τόνισε ο καθηγητής του ΑΠΘ, Αριστοτέλης Μέντζος, το κτήριο πρέπει να χτίστηκε για πρώτη φορά γύρω στο 400 μ.Χ., ενώ έχει και μια επόμενη φάση ανοικοδόμησης στο τέλος των πρωτοβυζαντινών χρόνων (μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ.). Η οικία φαίνεται ότι κατοικούνταν ως τον 7ο ή 8ο μ.Χ. αιώνα. Στην οικία δεν εντοπίστηκαν πολλά κινητά ευρήματα, καθώς πρέπει να λεηλατήθηκε συστηματικά ανά τους αιώνες. Από τα ευρήματα ξεχωρίζει λυχνάρι με παράσταση του Δανιήλ του τέλους του 5ου αιώνα μ.Χ. Στο σταθμό του Συντριβανίου εντοπίστηκε τμήμα τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής.

Σαπφώ: Η δέκατη Μούσα

Βίος και πολιτεία της Σαπφούς

Η Σαπφώ έζησε και άκμασε στην προ-κλασσική περίοδο, στις αρχές του 6oυ αιώνα π.Χ. (~580) κυρίως στην πρωτεύουσα του νησιού της Λέσβου, όπου τότε άκμαζαν οι τέχνες κι ο πολιτισμός. Το πιθανότερο είναι ότι γεννήθηκε λίγα χρόνια πριν, στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, του 7ου, γύρω στα 630-620 π.Χ., στην Ερεσό. Η “Ιστορία του Ελληνικού Έθνους” αναφέρει ότι γεννήθηκε το 715 π.Χ., αλλά θα πρέπει να πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, γιατί το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι η Σαπφώ και ο Αλκαίος έζησαν δυο γενιές περίπου μετά τον Τέρπανδρο, διάσημο κιθαρωδό που άκμασε γύρω στο 630 π.Χ. και μάλλον ίδρυσε την πρώτη σχολή -ή ρεύμα- λυρικής ποίησης στη Λέσβο, κι ότι ο Αλκαίος γεννήθηκε γύρω στο 620 π.Χ. – Και εφόσον αυτή η κατα τα άλλα τόσο ενδιαφέρουσα έκδοση της ελληνικής ιστορίας αφιερώνει μονάχα μισή πρόταση στη 10η Μούσα, μάλλον μας πείθει ότι δεν έχει μελετήσει και τόσο διεξοδικά την μεγαλύτερη ποιήτρια όλων των εποχών.

Μια από τις σημαντικότερες μορφές της Αρχαίας Λυρικής ποίησης, μαζί με τον Αλκαίο κι ίσως κι ένα – δύο άλλους, όπως τον Αρχίλοχο, τον Ανακρέοντα. Σίγουρα η διασημότερη ποιήτρια του αρχαίου ελληνικού κόσμου, κι όχι μόνο. Φαίνεται πως αγαπούσε ιδιαίτερα τη μουσική και κάθε ομορφιά. Την έχουνε αγαπήσει και παινέσει από την εποχή της μέχρι και σήμερα για την ομορφιά και την τρυφεράδα της ερωτικής της ποίησης, αλλά και για την αμεσότητα που πλησιάζει τον αναγνώστη. Πολλοί την έχουνε αποκαλέσει “δέκατη μούσα” ή και “θνητή μούσα” (μάλλον της λυρικής και την ερωτικής ποίησης), ο Πλάτωνας την έχει αποκαλέσει σοφή (σύμφωνα με την Ποικίλη ιστορία του Αιλιανού Κλαύδιου), κι ο Οράτιος στη 2η ωδή του μας λέει ότι κι οι νεκροί ακόμα ακούνε με θαυμασμό τα τραγούδια της σε ιερή σιγή στον κάτω κόσμο.

Κόρη αριστοκρατικής οικογένειας και συγκεκριμένα του Σκαμανδρώνυμου και της Κλείδας, είχε τρεις αδελφούς, τον Λάριχο, τον Χάραξο και τον Ευρύγιο. Ο Λάριχος ήταν οινοχόος στο πρυτανείο της πόλης, ενώ ο Χάραξος έφυγε στην Αίγυπτο για εμπόριο, όπου ερωτεύτηκε την όμορφη Ροδόπη και της εξαγόρασε την ελευθερία της αρκετά ακριβά. Κι η Σαπφώ τον μαλώνει γι αυτό σε κάποιο τραγούδι της.

Το Βυζαντινό λεξικό της Σούδας αναφέρει ότι παντρεύτηκε τον Ανδριώτη Κερκύλα, αλλά οι σοβαρότερες πηγές δεν το αναφέρουν αυτό (κι αν αναζητήσετε την σημασία του ονόματός του αλλά και τις μοδάτες απόψεις περι Σαπφώς την εποχή που γράφτηκε η Σουδα ενώ καίγαν με χριστιανικό φιρμάνι κάθε αναφορά στα βιβλία της.. θα καταλάβετε καλύτερα). Σίγουρα απόκτησε μια κόρη που ονόμασε Κλείδα, κι ίσως αυτό να ήταν και το όνομα της μητέρας της. (Ακόμα στα νησιά του Αιγαίου αρκετοί συνηθίζουν να κρατούν το παλιό έθιμο – η πρωτοκόρη παίρνει το όνομα της μητέρας της μάνας.)

Η εποχή της είναι εποχή αλλαγών. Αρχίζουν να ακμάζουν οι αποικίες, η δημοκρατία ανταγωνίζεται την τυραννί

Τουρκική υπεροπλία στο Αιγαίο

Ως το 2015 ανατρέπεται κάθε έννοια ισορροπίας ισχύος με την Ελλάδα τόσο στον αέρα όσο και στη θάλασσα.

Σε περίοδο τόσο βαθιάς κρίσης ακούγεται σχεδόν προκλητικό. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι πρώτα η μακρά παύση των εξοπλισμών και τώρα η δημοσιονομική κατάρρευση έχουν πλέον δημιουργήσει συνθήκες και αμυντικής κατάρρευσης της χώρας. Και τα αποτελέσματά της μπορεί να αποδειχθούν όχι απλώς ασυγκρίτως πιο επώδυνα για την Ελλάδα αλλά μοιραία για την ύπαρξή της καθώς η ισορροπία στρατιωτικής ισχύος Ελλάδας- Τουρκίας από το 2015 και μετά θα βρίσκεται μακράν στο χειρότερο σημείο της σύγχρονης ελληνοτουρκικής ιστορίας τόσο ποσοτικά όσο- το κυριότερο- και ποιοτικά. Μπορεί μόλις προχθές ο τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν να δήλωσε- προφανώς για λόγους εσωτερικής ισορροπίας ισχύος με τους τούρκους στρατηγούς- ότι οι εξοπλισμοί καταστρέφουν χώρες και θα έπρεπε να βρεθεί τρόπος να περιοριστούν, η χώρα του όμως πράττει ακριβώς το αντίθετο: Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα στην ιστορία της Τουρκίας. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα έχει παγώσει πρακτικά κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμά της. Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές χάσμα δυνάμεων. Ετσι πολύ σύντομα η Ελλάδα θα είναι πιο ευάλωτη έναντι της Τουρκίας περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή στον 20ό αιώνα, με εξαίρεση την περίοδο της κατάρρευσης της χούντας το καλοκαίρι του 1974. Αυτή τη φορά όμως δεν θα είναι «στιγμιαία» ευάλωτη λόγω πρόσκαιρης διαλύσεως αλλά δομικά λόγω ενός παγιωμένου συντριπτικού πλεονεκτήματος ισχύος της Αγκυρας.

Η θαλάσσια ισχύς

Με την ολοκλήρωση μετά το 2015 του μεγάλου αεροναυτικού εξοπλιστικού προγράμματός της που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η Τουρκία θα αποκτήσει για πρώτη φορά το αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα στη θάλασσα, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για μια χώρα που δέχεται τόσο έντονη πίεση για κάποιες από τις βραχονησίδες και τις θαλάσσιες περιοχές της. Ακούγεται συχνά ότι η Τουρκία έχει «κι άλλα μέτωπα». Στην πραγματικότητα όμως δεν έχει κανένα μέτωπο που να απαιτεί μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς ή, πολύ περισσότερο, στόλο με την ισχύ και τις δυνατότητες που αυτή τη στιγμή χτίζει. Εκείνο που συμβαίνει το περιέγραψε πριν από μερικά χρόνια ο τέως αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων Χιλμί Οζκιόκ, πατέρας του νέου ναυτικού δόγματος της Αγκυρας, και το επανέλαβε πρόσφατα ο εν ενεργεία διάδοχός του στρατηγός Μπασμπούγ μιλώντας σε αξιωματικούς του Ναυτικού στον ναύσταθμο Golcuk: «Στις αυτοκρατορίεςη ναυτική ισχύς είναι εξαιρετικά σημαντική. Το Ναυτικό έχει διαδραματίσει μεγάλο ρόλο στην επικράτηση και στην υπεροχή της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Μεγάλης Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Από κάθε άποψη, αν σήμερα η θαλάσσια ισχύς είναι μία φορά σημαντική, αύριο θα είναι πέντε. Στο Αιγαίο έχουμε ήδη προβλήματα και για την επίλυσή τους έχουμε ανάγκη από ισχυρό Πολεμικό Ναυτικό».

Παλλάδα Αθηνά

Η Αθηνά ξεχώριζε ανάμεσα στις άλλες θεές του Ολύμπου, ακόμα και από την γέννηση της.

Η Αθηνά θυγατέρα του Διός και της Μήτιδος, η οποία ήταν η προσωποποίηση της σοφίας. Η ένωση της Μήτιδας και του Διός τερματίστηκε κατά τρόπο τραγικό διότι υπήρχε μια προφητεία η οποία έλεγε ότι αφού η Μήτις γεννούσε το παιδί που είχε στα σπλάχνα της, θα έφερνε στο φως έναν πανίσχυρο γιο προορισμένο να γίνει βασιλιάς των θεών. Προκειμένου να πραγματοποιηθεί η προφητεία και με την συμβουλή του Ουρανού και της Γαίας, ο Δίας κατέληξε στο να καταπιεί την Μήτιδα ενώ ήταν έγκυος. Όταν ήρθε ο καιρός του τοκετού, έπιασαν τον Δία τρομεροί πόνοι στο κεφάλι και διέταξε τον Ήφαιστο να του σκίσει το κεφάλι του. Και «ξεπήδηξε απ’ το κεφάλι του Δία η Αθηνά πάλλοντας ένα αιχμηρό δόρυ. Και σείστηκε συθέμελα ο Όλυμπος, βούϊξε τριγύρω η γη, φούσκωσε η θάλασσα και σκοτεινά κύματα σηκώθηκαν… Μα σύντομα όλα ηρέμησαν κι ο ένδοξος γιος του Υπερίωνα κράτησε τα άλογά του ώσπου η παρθένα Παλλάδα έβγαλε απ’ τους αθάνατους ώμους της τα θεϊκά της όπλα. Κι ο σοφός Δίας «χάρηκε», μας αναφέρει ο «Ομηρικός Ύμνος».

Οι αρχαίοι μυθογράφοι αναφέρουν και άλλες παραδόσεις για την γέννηση της θεάς Αθηνάς. Σύμφωνα λοιπόν με μια παράδοση, η Αθηνά γεννήθηκε στην Κρήτη από ένα σύννεφο που ο Δίας το χτύπησε με κεραυνό. Σύμφωνα με άλλη, ήταν θυγατέρα του φτερωτού Γίγαντα Πάλλαντα, που αργότερα η θεά τον σκότωσε, επειδή ήθελε να την κάνει ερωμένη του. Άλλη πάλι εκδοχή μας λέει πως η Αθηνά γεννήθηκε απ’ τον Ποσειδώνα και την Τριτωνίδα, μα αργότερα φιλονίκησε με το θεό της θάλασσας και κατέφυγε στον Δία, που την υιοθέτησε.

ΤΟ ΠΑΛΛΑΔΙΟ

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 1938 στην Τσάδα, χωριό της επαρχίας Πάφου. Πέρασε τις 6 τάξεις του Δημοτικού σχολείου με άριστα, δεν συνέβη όμως, το ίδιο και στο Γυμνάσιο, γιατί πολλά αρχίζουν να απασχολούν τον έφηβο Ευαγόρα. Η Κύπρος βρίσκεται σε αναβρασμό, αρχίζουν οι προετοιμασίες του ξεσηκωμού, εξελίσσεται σ΄ έναν λαμπρό πολυαθλητή που αφιερώνει πολύ χρόνο στην προπόνησή του, αναπτύσσει την ποιητική του δημιουργία και ξυπνούν μέσα του τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα τα οποία πάντα συνδυάζει με τον πόθο για την Ένωση και την αγάπη για την Ελλάδα:

Την Ελλάδα αγαπώ αλλά και σένα
Μ΄ έναν έρωτα μεγάλο, αληθινό
Τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
Τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό.

ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

Στα ομηρικά κείμενα, ο Ερμής, στον πλέον αρχαιότερο και προερχόμενος απ’ την Μυκηναϊκή προϊστορία, ελληνικό μύθο που υπάρχει, αποκαλύπτεται ότι: «ολίγο μετά την γέννησή του στη Κυλλήνη της Αρκαδίας, υπερπηδά το σπήλαιο που τον έφερε στο κόσμο η Μαία,( η μεγαλύτερη των Πλειάδων νυμφών, κόρη του Άτλαντα), και πηγαίνει στα βουνά της Πιερίας για να πάρει απ’ τον Απόλλωνα τις δαμάλεις.» Ένας παρόμοιος μύθος βρίσκεται και στην Ινδική θρησκεία, όπου στις Βέδες (Ιερή σειρά βιβλίων των Ινδών), το ποίμνιο με τις δαμάλεις του Ίνδρα, κλάπηκαν απ’ τον Βαλά. Ένας αυθεντικά μυστηριακός μύθος που έως τις ημέρες μας δεν έχει αποκαλυφθεί. Υποθέσεις πολλές, μα καμία όμως που να δείξει τον ακριβή ορισμό.

Το πρώτο επίθετο που συναντάμε εκείνα τα προϊστορικά χρόνια για τον Ερμή και στα πρώτα ομηρικά κείμενα (Ιλιάδα), είναι το: «Αργειφάντου», που σημαίνει τον εμφαίνοντα το λαμπρός φως (Άργος). Στους ομηρικούς ύμνους, παρουσιάζεται και σαν εφευρέτης του μουσικού οργάνου, της λύρας. Αξιοπρόσεκτο υπάρχει ακόμη, ότι ο Ερμής είναι εκείνος που σχετίζεται με την αρχή των θυσιών. Μάλιστα ο Όμηρος μας υμνεί: «Πως μπροστά στην αναμμένη φωτιά οδηγεί δύο δαμάλεις που τις ανατρέπει και τις σφάζει, διαχωρίζει και ψήνει τις σάρκες σε δώδεκα μερίδες προορισμένες για τους δώδεκα θεούς». Απ’ τους Μυκηναϊκούς χρόνους, θα πρέπει να λατρευόταν και σαν ψυχοπομπός κρατώντας χρυσή ράβδο και να υπαγόταν στις χθόνιες των μυστηρίων θεότητες. Ο Όμηρος πάλι μας λέει γι αυτό:

«Ερμής δε ψυχάς Κυλλήνιος εξεκαλείτο
Ανδρών μνηστήρων, έχε δε ράβδον χερσίν….
Ήϊσα αίψα δ’ ίκοντο κατ’ ασφοδελόν λειμώνα,
Ένθα τε ναίουσι ψυχαί, είδωλα καμόντων». (Ιλιά. Ε, 695)