Ο Π.Σ “Θερμοπύλες” ζητά την υποστήριξή σας

Πάντα γνωρίζαμε ότι οι λίγοι είναι αυτοί που μπαίνουν μπροστά και σηκώνουν το βάρος μιας προσπάθειας ειδικά όταν αυτή η προσπάθεια έχει ανιδιοτελή χαρακτήρα. Από αυτόν τον κανόνα δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, ο αγώνας που κάνουμε μέσα από τον σύλλογο “Θερμοπύλες”! Δεν παραπονιόμαστε, ίσα ίσα που νιώθουμε ευτυχείς, που χωρίς την βοήθεια κανενός κομματικού μηχανισμού, ή κρατικής επιχορήγησης, επιβιώσαμε. Καταφέραμε με αργά αλλά σταθερά βήματα ο σύλλογος “Θερμοπύλες”, να γίνει ένα αγαπημένο στέκι Ελλήνων Πατριωτών στην δυτική Αττική.

Εξελίξεις και ανατροπές στο πολιτικό τοπίο

Eξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό – Πιθανές ακόμα και νέες εθνικές εκλογές

Εξελίξεις και ανατροπές στο πολιτικό τοπίο είναι σφόδρα πιθανές το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα χωρίς – στην κυριολεξία – να αποκλείεται τίποτα, ακόμα και το ενδεχόμενο προκήρυξης νέων εθνικών εκλογών! Τα κυβερνητικά στελέχη δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους σε κατ’ιδίαν συζητήσεις για την εξέλιξη της κατάστασης σε περίπτωση λήψης νέων μέτρων που θα υπαγορευθούν προκειμένου να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός στήριξης.

Η λύση της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» μπορεί να φαίνεται ελκυστική, αλλά μόνο εύκολο εγχείρημα δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει κάποιος.

Επαναστατικός αγώνας: Τα όπλα “μίλησαν”

Ειδικότερα, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία, μετά τα πρώτα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης προέκυψε ότι οι τρομοκράτες είχαν επιτεθεί:

- Με ένα καλάσνικοφ και το mp5 εναντίον της διμοιρίας των ΜΑΤ στα Εξάρχεια, τον Ιανουάριο του 2009, που είχε ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του αστυφύλακα Διαμαντή Μαντζούνη.

- Με τα δύο καλάσνικοφ και το mp5 εναντίον της κλούβας των ΜΑΤ στο Γουδί, τον Δεκέμβριο του 2008

- Με το υποπολυβόλο εναντίον του Β’ Αστυνομικού Τμήματος Νέας Ιωνίας, τον Απρίλιο του 2007.

Οι ηρωΐδες της Νάουσας

Η ίδρυση της Νάουσας χρονολογείται στο α’ μισό του 15ου αιώνα. Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι, αμέσως μετά την κατάληψη της περιοχής, παραχωρώντας ιδιαίτερα προνόμια, προσπάθησαν να συγκεντρώσουν στη θέση που βρίσκεται η σημερινή πόλη τους κατοίκους των γύρω ορεινών χωριών. Συγκεκριμένα, απηλλάγησαν από τους φόρους, απαγορεύθηκε η εγκατάσταση Οθωμανών, εκτός από τον στρατιωτικό διοικητή και τον δικαστή, ενώ παράλληλα επιτράπηκε στους Ναουσαίους να εκλέγουν μόνοι τους τους άρχοντές τους και να διατηρούν φρουρά στην πόλη.

Το αποτέλεσμα αυτής της ειδικής μεταχείρισης ήταν η ραγδαία ανάπτυξη της Νάουσας κατά τον 18ο αιώνα. Οι κάτοικοι της πόλης ασχολούνταν με την παραγωγή κρασιού, τα υφαντά και το εμπόριο με την Αυστρία. Η ακμή της Νάουσας τράβηξε την προσοχή του Αλή πασά, ο οποίος το 1804 την πολιόρκησε, την κατέλαβε και τη λεηλάτησε.

Το Τουρκικό Προξενείο ως εγγυητής της ασφάλειας και της ανάπτυξης της Θράκης!

Το νέο νευρωσικό παραλήρημα του σουρεαλιστή κωμωδιογράφου Τζεγκίζ Ομέρ!

Για την προκλητική τουρκοφυλλάδα της Ξάνθης «Μιλλέτ» και για τον ερίτιμο αρθρογράφο της Τζεγκίζ Ομέρ, σας έχουμε πει ήδη αρκετά και (να είστε σίγουροι ότι) θα σας πούμε ακόμη περισσότερα στο εγγύς μέλλον. Πρόκειται για τον ίδιο συγγραφικό κολοσσό, που εκτός από την συνεχή επίδειξη λατρείας (με το…αζημίωτο;) προς τη…Μητέρα Πατρίδα του, εκτός από τις ύβρεις και τις απειλές προς όσους (χριστιανούς ή μουσουλμάνους) αντιδρούν απέναντι στην άκρως φασιστική και υπονομευτική δράση του Προξενείου Κομοτηνής και των φανατικών τουρκοφρόνων οργάνων του (μεταξύ των οποίων άλλωστε ο ίδιος κατέχει περίοπτη θέση), διαπρέπει και σε άλλους τομείς, όπως η ιστορική επιστήμη (θυμηθείτε όσα σας πληροφορήσαμε ότι έγραψε προ ολίγου καιρού για την προέλευση των σημερινών Ελλήνων), αλλά και το ευθυμογράφημα (επί της ευκαιρίας, αναδιφήστε και πάλι σ’ εκείνες τις απερινοήτου κρετινισμού γελοιότητες περί του ανωτέρου πολιτισμού που διέδωσε σ’ όλον τον κόσμο το μέγα τουρκικό έθνος)!

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΕΛΤΣΟΥ

Ο ΧΑΛΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ

Στην περιοχή των Πηγών, και σε απόσταση δύο ωρών με τα πόδια, βρίσκεται και το ιστορικό μοναστήρι του Σέλτσου. Η Μονή Σέλτσου οφείλει τη φήμη της στην ιστορική μάχη που έγινε στην περιοχή της τον Απρίλη του 1804 μεταξύ των στρατευμάτων του Αλή Πασά και των Σουλιωτών, και στον ηρωισμό και την αυτοθυσία των τελευταίων, οι οποίοι, όπως στο Ζάλογγο, προτίμησαν το θάνατο και το γκρέμισμα στον Αχελώο από την αιχμαλωσία και την ατίμωση.

Μετά την παράδοση του Σουλίου στον Αλή Πασά με την συνθήκη στις 12 Δεκεμβρίου του 1803, οι Σουλιώτες άρχισαν να εγκαταλείπουν κατά τμήματα το Σούλι. Ο Αλή Πασάς παρασπονδώντας διέταξε να κυκλωθούν τα μέρη απ’ όπου θα περνούσαν οι οικογένειες, να τις αιχμαλωτίσουν και να τις μεταφέρουν στα Γιάννενα. Η πρώτη ομάδα που κατευθύνονταν προς την Πάργα υπό τις οδηγίες του Φώτη Τζαβέλλα και του Δήμου Δράκου, κάπου 2.000 άτομα, κατάφερε πολεμώντας σκληρά να φθάσει στον προορισμό της.

Ο χάρτης της πορείας των Σουλιωτών

Δύο άλλες ομάδες με αρχηγούς τους Κίτσο Μπότσαρη και Κουτσονίκα κινήθηκαν προς το Ζάλογγο με σκοπό ένα τμήμα αυτών να εγκατασταθεί στη Λάμαρη, πεδιάδα Λούρου και Ζαλόγγου, ενώ το άλλο τμήμα, το πιο πολυάριθμο, μόλις φθάσει εκεί να προχωρήσει στην συνέχεια προς το Βουργαρέλι όπου από το 1800 έχει εγκατασταθεί η οικογένεια των Μποτσαραίων, όταν ο Γεώργιος Μπότσαρης, πατέρας του Κίτσου, εγκατέλειψε την περιοχή του Σουλίου και πήρε ως αντάλλαγμα το αρματολίκι των Τζουμέρκων.

Οι οικογένειες που είχαν καταφύγει στο Ζάλογγο αντιμετώπισαν και πάλι τη μανία των Τουρκοαλβανών του Αλή. Όταν η κατάσταση έγινε κρίσιμη άλλοι από τους Σουλιώτες έκαναν απελπισμένοι έξοδο και διέφυγαν άλλοι όμως βρήκαν το θάνατο ή αιχμαλωτίστηκαν. 22 γυναίκες και 6 άνδρες στις 18 Δεκεμβρίου προτίμησαν να γκρεμιστούν στο βάραθρο από το ψηλότερο μέρος του βουνού -οι μητέρες εκσφενδόνισαν πρώτα τα παιδιά τους- παρά να πέσουν στα χέρια των εχθρών. Ένα σώμα από 160 Σουλιώτες υπό τον Κίτσο Μπότσαρη κατάφερε να διασπάσει τις γραμμές των πολιορκητών και να φθάσει στο Βουργαρέλι.

Νέες Αλβανικές προκλήσεις κατά του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου

Τον εκμηδενίζουν πληθυσμιακά, συμμαχούν με τους «Τσάμηδες» και αρπάζουν τις περιουσίες τους

«Ρεσιτάλ» ενεργειών κατά του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου, αλλά και κατά της Ελλάδας, εκδηλώθηκε τις τελευταίες ημέρες.

Το πρώτο… χτύπημα έρχεται από «Ελληνική» οργάνωση, το περιβόητο ΚΕΜΟ, των Τσιτσελίκη, Μπαλτσιώτη, Χριστόπουλου και Σκουλίδα. Σε έρευνα του ΚΕΜΟ για την Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας επαναλαμβάνονται μερικές από τις πάγιες αβάσιμες και διαστρεβλωμένες θέσεις των Τιράνων για τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες: «Δεν υπερβαίνουν τους 100.000 συνολικά το 1990 και τους 20.000 σήμερα»! «Η Ελλάδα «προσπαθεί να παρουσιάσει μια μεγάλη μειονότητα»! «Η Χειμάρα είναι απλώς ένας «χριστιανικός θύλακας»! «Η εναπομείνασα μειονότητα συνιστά μια κατ’ εξοχήν επιδοτούμενη κοινότητα»! Τα συμπεράσματα αυτά προέρχονται από την ομάδα, που παλαιότερα είχε οργανώσει εκδήλωση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για τη νομιμοποίηση των Τσάμηδων (!) οπότε αντιλαμβάνεται κανείς την βασιμότητά τους…

ΕΛΙΑΜΕΠ ή μήπως Ελληνικό Ίδρυμα Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής;

Είναι καιρός τώρα που ορισμένες επιλογές των κυβερνήσεων στην εξωτερική μας πολιτική, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής μας, τα Βαλκάνια, την Τουρκία και την Κύπρο, προκαλούν σε όλους μας έκπληξη. Ο βαθμός της ευθυγράμμισής τους με τις αμερικανικές επιταγές και τα αιτήματα των Τούρκων είναι εντυπωσιακός. Ακόμα περισσότερο εντυπωσιακή είναι η ομοφωνία με την οποία οι ελίτ της χώρας συγκατανεύουν σ’ αυτές τις επιλογές. Πράγματι, το μπλοκ των απολογητών της εξωτερικής κυβερνητικής πολιτικής είναι εδώ και πάρα πολλά χρόνια «τσιμενταρισμένο» και μια πλειάδα πολιτικών, μεγαλοδημοσιογράφων και ακαδημαϊκών σπεύδουν να απολογηθούν γι’ αυτήν όταν η συγκυρία το απαιτεί.

Το μέγεθος της συναίνεσης μοιάζει κυριολεκτικά εξωπραγματικό αν κανείς δεν γνωρίζει ότι, πίσω από αυτούς τους «διαμορφωτές της κοινής γνώμης», υπάρχουν ολόκληρα δίκτυα στήριξης και κατάρτισης αυτής της πολιτικής. Μόνον αν κάποιος αποκτήσει μια ευρύτερη εποπτεία αυτών των δικτύων θα καταλάβει πως οι κυβερνητικές επιλογές προκύπτουν από μια στρατηγική που προωθείται συστηματικά στη χώρα μας. Ειδάλλως, οι στάσεις και οι συμπεριφορές ορισμένων ανθρώπων θα παραμένουν, στα μάτια ακόμα και του πιο καλοπροαίρετου παρατηρητή, απλά ως παροξυστικές εκφράσεις εθελοδουλείας.

Τα δέκα καλύτερα τoυφέκια όλων των εποχών

Το ΑΚ-47 (το γνωστό Καλάσνικοφ), με 75 εκατομμύρια κομμάτια ανά τον κόσμο, αποτελεί τον θρύλο των όπλων και έχει επιφέρει περισσότερα θανάσιμα χτυπήματα από οποιοδήποτε άλλο όπλο στην ιστορία. Βασισμένο στο ίδιο σχεδιασμό με το Γερμανικό Sturmgewehr, φέρει μέτριο γεμιστήρα και είναι φτιαγμένο από ανθεκτικά κομμάτια. Όχι μόνο είναι εύκολο και σχετικά φτηνό στην παραγωγή του αλλά έχει αποδειχθεί πανεύκολο στην συντήρησή του και ανεπηρέαστο από τις συνθήκες χρήσης ακόμα και σε αυτές που θα έβγαζαν εκτός λειτουργίας όλα τα υπόλοιπα όπλα. Η ακρίβειά του είναι μέτρια αλλά η αδυναμία αυτή αντισταθμίζεται με την ικανότητα να απελευθερώνει έναν θανατηφόρο τοίχο από σφαίρες.

Το τρένο που δεν σφύριξε ποτέ

Το Δημόσιο δαπάνησε 13 εκατ. ευρώ για τη γραμμή της Δυτικής Στερεάς και μετά την έκλεισε!

Τους εμπνεύστηκε ο Χαρίλαος Τρικούπης. Στις ράγες τους μετακινήθηκαν χιλιάδες άνθρωποι για πολλές δεκαετίες. Το τέλος τους ήρθε με τη δικτατορία και γλίτωσαν το ξήλωμα χάρη στην κινητοποίηση κάποιων «ρομαντικών» της εποχής. Η πολιτεία αποφάσισε δις (!) την ανακατασκευή τους, η οποία πληρώθηκε αδρά, αντί 13 εκατ. ευρώ. Και όμως οι πάλαι ποτέ σιδηρόδρομοι της Βορειοδυτικής Ελλάδας, δηλαδή η σιδηροδρομική γραμμή της Αιτωλοακαρνανίας, έχουν αφεθεί να σκουριάζουν, αφού ουδέποτε τελικώς ετέθησαν σε λειτουργία.