Eλληνική λαογραφία

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΧΟΛΕΙΟ

Η λέξη λαογραφία με την σημερινή της έννοια χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1887 από τον λαογράφο Ν. Πολίτη. Η επιστήμη της λαογραφίας μελετάει τις διάφορες ομαδικές εκδηλώσεις ενός λαού, που υπαγορεύονται από μια άγραφη ιερή παράδοση στο πέρασμα των αιώνων.

Για την πολιτιστική πορεία ενός λαού, από την οποία εξαρτάται η αξία και η θέση του ανάμεσα στους άλλους λαούς, συμβάλλουν δύο παράγοντες : Η προώθηση που δίνουν με την πρωτότυπη δημιουργία και το έργο τους οι εξέχουσες φυσιογνωμίες και η προσφορά του ανώνυμου πλήθους, η οποία αποτελεί το απαραίτητο υπόβαθρο για την πρωτότυπη δημιουργία, την πρόοδο και την εξέλιξη.

Στην αρχαία Ελλάδα από τις λαϊκές συνήθειες, την λαϊκή θρησκεία και λατρεία, τον λαϊκό πολιτισμό, ξεκίνησε και διαμορφώθηκε η πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία. Τα δράμα και η βουκολική ποίηση έχουν τις ρίζες τους στις απλές αγροτικές συνήθειες της εποχής εκείνης. Από τα σχέδια της λαϊκής κατοικίας εμπνέεται ο αρχιτέκτονας της εποχής εκείνης. Από τους θρύλους και τις λαϊκές παραδόσεις, γεννήθηκαν τα μελοδράματα. Οι νόμοι που θεσπίζονται σε κάθε κράτος στηρίζονται στο δίκαιο που δημιούργησαν τα ήθη και τα έθιμα ενός λαού. Το Ελληνικό πολιτιστικό «θαύμα» θεμελιώθηκε από την προσφορά των πολλών και την αξιοποίησή της από τους ολίγους «εκλεκτούς».

Στις κρίσιμες στιγμές ενός λαού, η αφύπνιση και η αναζωογόνηση της Εθνικής ιδέας, συντελούν στην προώθηση της λαογραφικής έρευνας. Οι λαοί αναζητούν τις ρίζες τους, τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φυλής τους και η λαογραφία χρειάζεται, για ν’ αποδειχθεί η βιολογική συνέχεια ενός λαού.

Μέσα από αυτό το blog φιλοδοξώ να παρουσιάσω την Ελληνική λαϊκή παράδοση, η οποία παραμένει αναλλοίωτη, στο πέρασμα των αιώνων.

Α. Χ.

ΕΛΛΑΣ

Share

This entry was posted in ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ and tagged . Bookmark the permalink.