Τα ψέματα τελειώνουν…

1) Τα ψέματα τελειώνουν

Μέχρι σήμερα, στα δυο χρόνια της χρεοκοπίας, η κυβέρνηση αναλώθηκε σε μια και μόνο πράξη ανάσχεσής της. Έπληξε βάναυσα συνταξιούχους και συνεπείς  φορολογούμενους για να μοιράσει τις εισπράξεις στις καραβιές των αργόμισθων πελατών με τις οποίες επανδρώνουν τον κρατικό μηχανισμό.

Όσο, οι υπουργοί θα έχουν ανάγκη το σταυρό προτίμησης για να εκλεγούν βουλευτές, θα είναι πρόθυμοι να κάνουν «τούμπες» στον πρώτο «συνδικαλιστή» ή κομματάρχη που θα σέρνει από τη μύτη μερικές δεκάδες «σταυροφόρους» της αρπαχτής.

Η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία δεν αποτελούν τίποτα άλλο από μαριονέτες στα χέρια του πελατειακού μηχανισμού και της συνδικαλιστικής του ηγεσίας που έχει αναπτύξει συμπεριφορές και αντανακλαστικά μαφίας.

Σαν τη γάτα που γλείφει το αίμα της σε μια λίμα, αυτό το σκηνικό θα συνεχιστεί μέχρι τελικής πτώσης. Δηλαδή, αδυναμίας για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.

Η διάλυση…

Το πολιτικό σύστημα αφού για δεκαετίες διέλυσε την υγιή επιχειρηματικότητα με τις περαιώσεις, την διαφθορά του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και την γραφειοκρατία, φρόντιζε να αναπληρώνει την απώλεια παραγωγής πλούτου με τον δανεισμό.

Μοιραία τα δανεικά τελείωσαν. Τώρα με την φοροεπιδρομή και τα χαράτσια προσπαθούν να βάλουν χέρι  στις καταθέσεις των νοικοκυριών. Τραβάνε  καταθέσεις συνταξιούχων και εργαζομένων για να πληρώνουν  μισθούς, επιδόματα και «πέτσινες» υπερωρίες σε στρατιές αργόσχολων πελατών.

Kανείς δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει ποιος και πόσο αξίζει να αμείβεται για την εργασία που προσφέρει στο δημόσιο τομέα. Σε δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις κανείς δεν είναι σε θέση να ελέγχει αν αμείβονται άνθρωποι που ούτε καν εμφανίζονται στη δουλειά τους.

Όλοι, αυτοί πιστεύουν πως η κοινωνία δεν ξέρει τι γίνεται στο δημόσιο και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να τους κάνει τίποτα.

Όντως η κοινωνία, όπως την έχει παγιδεύσει το πολιτικό σύστημα, δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Η χρεοκοπία όμως θα σημάνει το τέλος της ασυδοσίας του παρακράτους που στήθηκε από την μεταπολίτευση και μετά σε βάρος της εργασίας, της αξιοκρατίας και της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Εθισμένοι για δεκαετίες να πετάνε την μπάλα στην εξέδρα όταν η κουβέντα φτάνει στο δια ταύτα, τραβάνε την κουρτίνα της διεθνούς κρίσης για να συσκοτίσουν την παθογένεια από την οποία επιβιώνουν πολιτικά και οικονομικά.

Τα ψέματα όμως τέλειωσαν…

2) Μια από τα ίδια…

Στην ελληνική αγορά χθες θετικό αντίκτυπο είχαν στην αρχή  της συνεδρίασης κάποιες πληροφορίες οι οποίες  ήθελαν να υπάρχει πρόοδος στο PSI  δηλ.   στο σχέδιο ανταλλαγής ομολόγων που θα μειώσει το ελληνικό  χρέος.

Στη συνέχεια όμως η συνήθης κατήφεια της ανύπαρκτης αγοράς επανήλθε και κυριάρχησε.

Ο κόσμος αναζητεί τρόπους να προφυλάξει τις καταθέσεις, από την αρπακτικότητα  της φορολογίας και την πιθανότητα μιας καταστροφικής επιστροφής στη δραχμή.

Οι πρόωρες εκλογές θα αποτελούσαν  μια κάποια λύση, αν υπήρχαν οι ενδείξεις πολιτικού ρεύματος που προκρίνει κάποια δραστική λύση, που θα βάλει τέλος…

Όσο, κανείς δεν τολμάει να πει τι θα είναι αναγκασμένος να κάνει με βάση τις αντικειμενικές συνθήκες, λύση δεν διαφαίνεται στο ορίζοντα. Εκτός αν προκύψουν ανατρεπτικές εξελίξεις…

Ποτέ δεν είναι αργά για μετοχές

«Όσοι το 2009 έμειναν στις μετοχές ανέκτησαν ένα μεγάλο μέρος του κεφαλαίου τους. Ακόμη δεν είναι αργά για να προστατέψουν και οι άλλοι σε κάποια διόρθωση με αντιθετικές μετοχές υψηλής ποιότητας…».

Βλέπε: Ποτέ δεν είναι αργά για μετοχές…

3) Η διαμάχη για τα προτεκτοράτα

Η απομόνωση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρώπη μετά την τελευταία σύνοδο της ΕΕ κάνει εμφανέστερες τις προσπάθειες της Γηραιάς Αλβιόνος να μπλοκάρει τις εξελίξεις. Προσπαθεί να τις μπλοκάρει, άλλοτε υποδαυλίζοντας την αρνητική φιλολογία και άλλοτε  πιέζοντας την κοινή γνώμη διάφορων αδύναμων κρίκων της ευρωζώνης με διάφορους «απεσταλμένους» υπερασπιστές του δημοσίου συμφέροντος.

Αρκετές από τις φωνές για την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας ή της ύπαρξης και άλλων πρόθυμων δανειστών, ξεκινούν μακρύτερα απ’ τα φαίνεται… από την εποχή της διαμάχης μεταξύ του αγγλικού, του γαλλικού και του ρώσικου κόμματος για την μεγαλύτερη επιρροή στο προτεκτοράτο.

Πρώτο θύμα των εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί είναι το City του Λονδίνου, οι  χρηματοοικονομικές δραστηριότητες του οποίου αναμένεται να πληγούν.

Το δημοσίευμα  των Sunday Times που μιλά για βρετανικό σχέδιο εκκένωσης της Ευρώπης από Βρετανούς υπηκόους, σαν να πρόκειται για την εκκένωση της Δουνκέρκης είναι χαρακτηριστικό.

«Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα η Αγγλία σκοπεύει να απομακρύνει τους Βρετανούς πολίτες από χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία προκειμένου να τους προφυλάξει από το να ζήσουν εφιαλτικές στιγμές αν καταρρεύσουν οι τράπεζες, καθώς θα βρεθούν μέσα σε μια μέρα άφραγκοι και «θα κοιμούνται στα αεροδρόμια χωρίς να έχουν κανένα μέσο να επιστρέψουν στην πατρίδα».

Βλέπε: Η μάχη της Δουνκέρκης…  [Πηγή]

Διαβάστε επίσης

Το κόμμα των πολιτικών κομμάτων.

Το ανίκητο σύστημα.

Το χρέος …..

ΕΛΛΑΣ

Advertisements
This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.