Η άγνωστη Βόρεια Εύβοια

Ένας συναρπαστικός προορισμός παντός καιρού που αξίζει να ανακαλύψετε.


Είναι τόσο μεγάλη που δύσκολα νοιώθεις ότι βρίσκεσαι πάνω σε νησί. Ειδικά το βόρειο κομμάτι της θυμίζει πολύ τις ακτές της Στερεάς και του νότιου Πηλίου. Το τοπίο το χαρακτηρίζουν οι ατελείωτοι πευκώνες που αντικρίζουν από παντού τη θάλασσα: Τον Βόρειο Ευβοϊκό, το Αιγαίο, τον Παγασητικό. Μια φύση ανεπανάληπτη απλώνεται εδώ, έχει ωστόσο μάλλον κρυμμένα τα ίχνη των ανθρώπων: Δύσκολα θα βρείτε επιβλητικά σημάδια της ιστορίας και του πολιτισμού τους σαν και αυτά που συναντάτε σε άλλους τόπους της Ελλάδας. Υπάρχουν, αλλά είναι κρυμμένα σαν μικρά μυστικά. Εκτός από τη συναρπαστική φύση, τις απίθανες αμμουδιές και τις μαγευτικές διαδρομές, εδώ υπάρχει η Λίμνη – ίσως το μόνο χωριό στην Εύβοια που θυμίζει νησί – και τα Λουτρά Αιδηψού που θυμίζουν κάτι από τον κοσμοπολιτισμό του 20ου αιώνα, με μια αστική αύρα που αναδίδεται από τα νεοκλασικά και τα παλιά υδροθεραπευτήρια. Η Βόρεια Εύβοια όπως όλη η Εύβοια δεν έχει σπουδαία τουριστική ανάπτυξη. Γιατί άραγε; Αν την ταξιδέψετε κι εσείς θα αναρωτηθείτε…

Οι διαδρομές, οι δραστηριότητες, τα ιστορικά μνημεία και οι καλύτερες προτάσεις διαμονής.

Διαδρομές

Η Βόρεια Εύβοια είναι το πιο δασωμένο κομμάτι του νησιού Εύβοια. Εκτός από το Καντήλι και τον Πυξαριά (τη βόρεια απόληξη της Δίρφυος) είναι τόπος χωρίς πολύ ψηλά βουνά. Το τοπίο, όμως, είναι σκεπασμένο από πυκνά πευκοδάση που συχνά φτάνουν ως την άκρη του γιαλού. Στις ανατολικές ακτές που βρέχονται από τα νερά του Αιγαίου, ελαιώνες ατελείωτοι σκεπάζουν τις ημιορεινές εκτάσεις κοντά στη θάλασσα, ενώ στους μεγάλους κάμπους της Ιστιαίας και του Αγιόκαμπου καλλιεργούνται πολλά κηπευτικά. Το οδικό δίκτυο είναι παλιό και οι δρόμοι στενοί με στροφές που κρύβουν, όμως, πανέμορφες εικόνες.

 Η λίμνη στους καταρράκτες της Δρυμώνας

Λίμνη – Λιχάδα: Πολύ όμορφη διαδρομή που καταλήγει στη βορειοδυτική άκρη της Εύβοιας. Ο δρόμος ελίσσεται βόρεια από τη Λίμνη σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα, περνάει από τις Ροβιές και τον πυκνό ελαιώνα τους και συνεχίζει με πολλές στροφές πάνω από τους γκρεμούς με καταπληκτική θέα στη θάλασσα ως τα Λουτρά Αιδηψού. Από εκεί συνεχίζετε ως την δημοφιλή παραλία του Αγίου Νικολάου. Ο δρόμος περνάει δίπλα από μεγάλους πευκώνες που φτάνουν στη θάλασσα και διασχίζει τον όρμο των Γιάλτρων που μοιάζει με λιμνοθάλασσα. Από τα Γιάλτρα ο δρόμος συνεχίζει παραλιακός στα Λουτρά Γιάλτρων, στο Γρεγολίμανο και ως τον Άγιο Γεώργιο, με το γεμάτο καΐκια λιμανάκι του. Από εκεί μπορείτε να ανέβετε ως τη Λιχάδα και τα αμφιθεατρικά χτισμένα σπιτάκια της και να κατηφορίσετε ως το κάβο όπου τελειώνει ο δρόμος ακριβώς απέναντι από τα Λιχαδονήσια.

Αγία Άννα – Ροβιές: Από τις λιγότερο γνωστές διαδρομές της βόρειας Εύβοιας και από τις ομορφότερες, διασχίζει βουνά με θαυμάσια τοπία και ωραία χωριουδάκια. Από Αγία Άννα ακολουθείτε το δρόμο προς Κερασιά, ένα μικρό χωριό έξω από το οποίο έχει αποκαλυφθεί ένα μεγάλο απολιθωμένο δάσος, (που, δυστυχώς, δεν είναι ακόμη επισκέψιμο). Από την Κερασιά κατηφορίζετε μέσα στους πευκώνες ως τη διασταύρωση για Κοκκινομηλιά, ένα από τα πιο όμορφα χωριά της περιοχής, ήσυχο, πνιγμένο κυριολεκτικά στις καρυδιές, τις συκιές και τα πεύκα, χτισμένο στην απότομη πλαγιά με άφθονα  νερά ολόγυρα. Έχει αρκετά παλιά σπίτια και διατηρεί την παλιά ατμόσφαιρα του χωριού. Ακολουθείτε τη διαδρομή προς στους διάσημους καταρράκτες της Δρυμώνας και λίγο πιο κάτω θα φτάσετε στη μονή Οσίου Δαβίδ, τριγυρισμένη από πευκοδάση. Συνεχίζετε να κατηφορίζετε το πευκοφυτεμένο βουνό, απολαμβάνοντας τη θέα στο Βόρειο Ευβοϊκό, περνάτε από τα χωριά Καλαμούδι, Δαμιά και Παλαιοχώρι και βρίσκετε τον κεντρικό δρόμο έξω από τις Ροβιές,

Προκόπι – Πευκί: Είναι από τις ωραιότερες διαδρομές της Εύβοιας με πολλές στροφές αλλά και με απίθανες εικόνες. Βόρεια από το Προκόπι, κινείστε δίπλα στην κοίτη του ποταμού Κηρέα με το περίφημο πλατανόδασος ως το Μαντούδι, όπου ανηφορίζετε περνώντας από τα χωριά Κήρινθος, Στροφυλιά και την Αγία Άννα που αγναντεύει τη θάλασσα από ψηλά. Μετά την Αγία Άννα οι στροφές πυκνώνουν και μπαινοβγαίνετε σε πευκοδάση, στα ξέφωτα των οποίων βλέπετε το Αιγαίο και τις βόρειες Σποράδες! Ο δρόμος περνάει από την Κοτσικιά και τα χωριά Ελληνικά, Βασιλικά και Αγριοβότανο μέχρι να φτάσει στις Γούβες, ένα από τα πιο παλιά χωριά της βόρειας Εύβοιας με αρκετά παλιά σπίτια ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει ο Πύργος του Δροσίνη. Από εδώ πολύ σύντομα φτάνετε στο Πευκί και τους πευκιάδες του!

 Παλιό μεταλλευτικό εργοστάσιο στη Λίμνη

Ιστορία – Πολιτισμός

Τα πολιτιστικά μνημεία εδώ ίσως να μην ανήκουν στο Hall of Fame του ελληνικού τουρισμού, έχουν όμως τη σημασία και την ιστορία τους ώστε να αξίζουν μια επίσκεψή σας.

Μονή Γαλατάκη: Ιστορικό μοναστήρι της Εύβοιας, χτισμένο σε μια θαυμάσια τοποθεσία στους πρόποδες του όρους Καντήλι ανάμεσα στα πεύκα και τη θάλασσα. Μοιάζει με φρούριο και ο πύργος της εντείνει αυτή την αίσθηση. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η μονή είναι χτισμένη τον 6ο αιώνα πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού του Ποσειδώνα. O τριώροφος πύργος, στον οποίο παλαιότερα στεγαζόταν η βιβλιοθήκη και το ηγουμενείο, βρίσκεται σε κακή κατάσταση και χρησιμοποιείται περιστασιακά ως ξενώνας. Η παλιά ανδρική μονή είναι σήμερα γυναικεία και οι πολλοί προσκυνητές της έρχονται μεταξύ άλλων να δουν και το δεξί χέρι του Αγίου Ανδρέα! Οι λίγες μοναχές προσπαθούν να διατηρήσουν νοικοκοκυρεμένη και ευπρεπισμένη την ιστορική μονή. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, τότε που οι μοναχές ήταν αρκετές, λειτουργούσε εδώ εργαστήριο υφαντικής. Αξίζει να ανάψετε ένα κερί στο καθολικό που είναι σταυροειδής τρίκοχος ναός με νάρθηκα.  Εντυπωσιακό είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο που κατασκευάστηκε από Λιμνιώτη μάστορα το 1837. Τοιχογραφίες δεν θα δείτε, γιατί  δυστυχώς οι περισσότερες  έχουν καταστραφεί και σοβαντιστεί. (Ώρες επισκέψεων: το καλοκαίρι 09:00-12:00 & 17:00-20:00 και το χειμώνα 08:00-12:00 & 14:00-17:00. τηλ. 22270 31489).

Πύργος Δροσίνη: Είναι ένα πυργόσπιτο στις Γούβες, διώροφο, με δύο κυλινδρικές πυργοειδείς προεκτάσεις, που δημιουργούν ένα μοναδικής αρχιτεκτονικής αξίας σύνολο. Τον πύργο έχτισε την δεκαετία του 1810 ο Ιμπραήμ Αγάς των Γουβών. Μετά την απελευθέρωση ο πύργος συνδέθηκε με τον μεγάλο έλληνα λογοτέχνη και ποιητή Γεώργιο Δροσίνη, καθώς ο παππούς του Κωνσταντίνος Πετροκόκκινος αγόρασε τον πύργο των Γουβών το 1831 και ο ποιητής έζησε τα νεανικά του χρόνια εδώ. Στον Πύργο θα δείτε μια μικρή αλλά αρκούντως ενδιαφέρουσα λαογραφική συλλογή (ανοικτά το καλοκαίρι 9:00-13:00 και 17:00-21:00, και το χειμώνα σε συνεννόηση με το Δήμο Αρτεμισίου τηλ. 22260 40650). Στον πρώτο όροφο θα δείτε αγροτικά εργαλεία, οικιακά σκεύη και μικροέπιπλα, ενώ στον δεύτερο όροφο βρίσκεται το γραφείο του ποιητή Δροσίνη, το καπέλο του και διάφορα αναμνηστικά, διακρίσεις για το έργο του κλπ. Στον δεύτερο όροφο είναι και ο καλός οντάς του πύργου, με πλήθος υφαντά και φλοκάτες. Η θέα από τα παράθυρά του στο πέλαγος είναι έξοχη.

Μουσείο απολιθωμένων Θηλαστικών Κερασιάς

Πύργος Ροβιών: Σπάνιο μνημείο της ιστορίας του χωριού. Κτίστηκε το 1256 από τον Γουλιέλμο Β΄ τον Βιλλεαρδουίνο ως κατοικία και για την προστασία του. Όταν ο Μωάμεθ Β’ το 1470 κατέστρεψε σχεδόν όλους τους πύργους της Εύβοιας, αυτός σώθηκε γιατί είχε γίνει κατοικία ενός Τούρκου αγά. Μοιάζει με τους πύργους της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης, είναι τετράγωνος και με μικρά ανοίγματα και επάλξεις. Μετά το 1833 αγοράστηκε από τον Χαλκιδαίο Απόστολο Δούμα, οι απόγονοι του οποίου είναι και σήμερα οι ιδιοκτήτες του. Στον πύργο έμενε η Άννα Μελά Παπαδοπούλου, αδελφή του ήρωα Παύλου Μελά και έστελνε ρούχα και χρήματα στους Έλληνες στρατιώτες. Επίσης εδώ στεγάστηκαν χήρες και ορφανά του Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Μεταλλευτικά μνημεία Λίμνης: Βρίσκονται διάσπαρτα στην περιοχή γύρω από το όμορφο παραλιακό χωριουδάκι και είναι ότι απέμεινε από τα χρόνια που εξορυσσόταν εδώ λευκόλιθος. Το 1895 Γερμανοί και Ελβετοί έστησαν στην περιοχή Κατούνια κοντά στη Λίμνη μια μεγάλη επιχείρηση λευκόλιθου και εγκατέστησαν ατμοκίνητο σιδηρόδρομο για να μεταφέρουν στην παραλία τον λευκόλιθο από τα βουνά. Επίσης κατασκεύασαν γραφεία και κατοικίες των διευθυντών και των εργατών, αποθήκες, σκάλες φόρτωσης και μεγάλους φούρνους για να ψήνουν τον λευκόλιθο. Στα Κατούνια (στο δρόμο προς Μονή Γαλατάκη) θα δείτε τα περισσότερα από αυτά τα βιομηχανικά μνημεία. Κάποια έχουν αγοραστεί και αποτελούν πλέον τμήμα ξενοδοχειακού συγκροτήματος και άλλα έχουν γίνει ιδιωτικές κατοικίες. Αν θέλετε περισσότερα, μπορείτε να ανεβείτε στο βουνό πάνω από τη λίμνη (τον Κάκαβο). Εκεί στις τρύπες που άφησαν πίσω τους οι εξορύξεις έχουν σχηματιστεί εντυπωσιακές «λίμνες».

Άγιος Ιωάννης Ρώσος: Κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές συρρέουν εδώ από την Εύβοια αλλά και από όλη την Ελλάδα στις 27 Μαΐου, όταν γιορτάζει ο «άγιος». Χιλιάδες προσκυνητές, επίσης, έρχονται εδώ όλο το χρόνο για να προσκυνήσουν τη χάρη του. Στον επιβλητικό ναό του χωριού βρίσκεται το σκήνωμα του οσίου Ιωάννη του Ρώσου, το οποίο έφεραν εδώ οι πρόσφυγες από το Προκόπι της Καππαδοκίας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ο ναός άνοιξε το 1951 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1969. Ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα της Ελλάδας και τιμάται από όλους τους πρόσφυγες. Εξάλλου τη μνήμη του Οσίου στην Καππαδοκία τη τιμούσαν οι Έλληνες και τη σέβονταν οι Τούρκοι.

 Ο Ταύρος Ωρεών και ο ενετικός πύργος στις Ροβιές

Μονή Αγίου Γεωργίου στα Ήλια: Το σημείο όπου βρίσκεται είναι πολύ όμορφο, και η θέα στη θάλασσα από ψηλά συναρπαστική. Η παράδοση λέει ότι η μονή είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια ναού του Φοίβου Σελινούντιου Απόλλωνα, του θεού του Ήλιου και του Φωτός, εξ ου και Ήλια η περιοχή. Υπήρξε ανδρικό κοινόβιο μέχρι το 1970, οπότε και μετατράπηκε σε γυναικείο. Το 1985, στο έρημο και εγκαταλειμμένο μοναστήρι εγκαταστάθηκε η ηγουμένη Πελαγία και η συνοδεία της και το ανακαίνισε. Αξίζει να δείτε την υπόγεια θολωτή κατακόμβη όπου βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Ονομάζεται και «Εύρεση» γιατί εκεί σύμφωνα με την κτητορική παράδοση βρέθηκε η εικόνα του Αγίου. Στο καθολικό, που αγιογραφήθηκε το 1727, υπάρχει ωραίο ξυλόγλυπτο τέμπλο με  δεσποτικές εικόνες  που είναι έργα σημαντικής τέχνης.

Μονή Οσίου Δαβίδ: Είναι δημοφιλές προσκύνημα της βόρειας Εύβοιας, η λάμψη του οποίου σχετίζεται με την ιδιαίτερη πνευματική δράση του πατέρα Ιάκωβου Τσαλίκη, παλιού ηγούμενου στη μονή (πέθανε το 1991). Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1540 από τον όσιο Δαυίδ και με τα χρόνια έγινε πολύ πλούσιο και ισχυρό.  Χρηματοδότησε, μάλιστα, την επανάσταση στην Εύβοια μέσω του οπλαρχηγού Αγγελή Γοβιού  (σώζεται το δανειστήριο έγγραφο στη μονή). Το καθολικό μετά από πολλές καταστροφές ξανακτίστηκε το 1877, ενώ το υπόγειο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων σώθηκε από την πυρπόληση της μονής το 1824 από τους Τούρκους και διατηρεί στο εσωτερικό του αξιόλογες τοιχογραφίες του 18ου αιώνα. Σήμερα στη μονή ζουν 17 μοναχοί. (Είναι ανοιχτή από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου καθημερινά, τηλ. 22270 71297).

Μουσείο Ναυτίλος

Λαογραφικό μουσείο Λίμνης: Το Ιστορικό και Λαογραφικό μουσείο Λίμνης στεγάζεται σ’ ένα νεοκλασικό κτήριο του 1880, δωρεά της τελευταίας απογόνου της οικογένειας Φλώκου-Ευαγγελινού. Είναι ένα αυθεντικό λιμνιώτικο αρχοντικό της εποχής που άκμαζε η ναυτιλία. Στον πρώτο όροφο στεγάζεται η Αρχαιολογική Συλλογή Λίμνης, με διάφορα αγγεία, μια νομισματική συλλογή και ρωμαϊκά μωσαϊκά. Ένα από τα πιο αξιόλογα εκθέματα είναι μία τράπεζα προσφορών της βυζαντινής περιόδου. Στο μουσείο φιλοξενούνται επίσης τμήματα μωσαϊκού διακόσμου από το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, ενώ στο ισόγειο φυλάσσονται τα έγγραφα του Ιστορικού Αρχείου της Λίμνης. Τα διάφορα κειμήλια συγκεντρώθηκαν από προσφορές των ντόπιων και ξεπερνούν τα 2.500 (ένα από τα πιο ενδιαφέροντα είναι μια γραφομηχανή του Λιμνιώτη στην καταγωγή Νίκου Τσιφόρου). (Ανοικτό καθημερινά 09:00-14:00, τηλ.: 22270 31335).

  Αιδηψός

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ιστιαίας: Η δημιουργία του μουσείου ξεκίνησε τυχαία όταν τον 1956 ένας κυνηγός της περιοχής σκότωσε και ταρίχευσε ένα αποδημητικό πουλί. Στεγάζεται στο μεγάλο κτήριο του Κυνηγετικού Συλλόγου Ιστιαίας (βρίσκεται στην ανατολική έξοδο της πόλης, προς Πευκί) από το 2002. Το μουσείο του κυνηγετικού συλλόγου περιλαμβάνει πολλά ταριχευμένα εκθέματα, μεταξύ των οποίων ένα πολύ μεγάλο αριθμό πουλιών (που ζουν ή περνούν από τους υγρότοπους της περιοχής, όπως κύκνοι, τσικνιάδες, αγριόπαπιες, πελαργοί, αβοκέτες κ.λπ.), αρκετά θηλαστικά και ερπετά – πολλά από τα οποία είναι φερμένα από τροπικούς προορισμούς του εξωτερικού. Επίσης, συλλογές απολιθωμάτων, πετρωμάτων εντόμων, κοχυλιών. (Ανοικτό κάθε μέρα εκτός Κυριακής, 09:00-13:00, τηλ.: 22260 52224)

Μουσείο «Ναυτίλος»: Είναι μια πολύ μεγάλη και άψογα παρουσιασμένη έκθεση κοχυλιών και βρίσκεται λίγο πριν το παραλιακό χωριουδάκι Αγιόκαμπος. Τα περίπου 3.000 εκθέματα προέρχονται από την Ελλάδα, τη Μεσόγειο και άλλες θάλασσες του κόσμου. Είναι τοποθετημένα σε 28 καλοφωτισμένες βιτρίνες. Παρατηρήστε ιδιαίτερα τους ναυτίλους, το «ισοκάρδιο», από το οποίο εμπνεύστηκαν το μοτίβο του ιωνικού κιονόκρανου και το «καμέο» από το οποίο οι Ιταλοί φτιάχνουν τις ομώνυμες κομψότατες καρφίτσες. Στο μουσείο εκτίθενται και λίγα πετρώματα ενώ λειτουργεί και μικρό πωλητήριο με αναμνηστικά φτιαγμένα από κοχύλια. (Ανοιχτό 10:00-14:00, 18:00-20.30 το καλοκαίρι και το χειμώνα 10:00-14:00 κάθε μέρα. Τηλ: 22260 31662, 6972406477).

Ιαματικές πηγές στην Αιδηψό

Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και αγροτικής ζωής Αγίας Άννας: Το μουσείο είναι δημιουργία του Δημήτριου Σέττα και βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού, κρυμμένο μέσα στα στενά δρομάκια. Στεγάζεται στο ανακαινισμένο σπίτι του Στραφιώτη, παλιού ρητινέμπορου του χωριού, ο οποίος αφού ίδρυσε το 1974 το Σύνδεσμο Ευβοέων «ο Νηλέας», αργότερα προχώρησε στην ίδρυση και του μουσείου. Στο παλαιό αρχοντικό θα δείτε πλήθος εκθεμάτων απ’ όλη τη Βόρεια Εύβοια, όπως πινακωτές, καζάνια, κάδους από κορμό πλάτανου, γεωργικά εργαλεία κάθε είδους, μια μεγάλη συλλογή από κουδούνες κτηνοτρόφων, κυψέλες, υφαντά, παλιές φορεσιές (ξεχωρίζουν οι πολύχρωμοι ποδόγυροι της Αγίας Άννας) και πολλές μεγάλες ασπρόμαυρες φωτογραφίες με σχετικά θέματα. (Ανοιχτό καθημερινά εκτός Δευτέρας και Τρίτης 10:00-13:00 και 17:00-19:00, τηλ. 22270 61581).

Μουσείο απολιθωμένων Θηλαστικών Κερασιάς: Παρουσιάζει τα πολλά ευρήματα που έχουν έρθει στο φως από ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή και κυρίως στα δάση γύρω από την Κερασιά. Τα ευρήματα προέρχονται από προϊστορικά θηλαστικά της περιοχής. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται χαυλιόδοντες από μαστόδοντα, απολιθώματα από καμηλοπαρδάλεις, βοοειδή, χοίρους, κερατοθήρια, ακεραθήρια, αγκυλοθήρια, ιππάρια, αίλουρους και ύαινες. Εκτίθενται επίσης θαλάσσια ασπόνδυλα, και πετρώματα από την Εύβοια και άλλες περιοχές της Ελλάδας. Τα πρώτα απολιθώματα – κρανίο ρινόκερου, χαυλιόδοντας προβοσκιδωτού, ιππάρια, αιλουροειδή και ύαινες – ανακαλύφθηκαν το 1993 από την ομάδα του καθηγητή παλαιοντολογίας Γεώργιου Θεοδώρου (ο οποίος ως σήμερα συνεχίζει τις έρευνες στην περιοχή). Για να το επισκεφθείτε, επικοινωνήστε πρώτα με το Δήμο Νηλέως: 22273 50300, 50303-4, 50307. [Πηγή][helectra]

Advertisements
This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.