Τα χιλιάδες μυστικά της Ακρόπολης!

ακροπολιςΜόνον οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου κράτησαν τη θέση τους επί 2.400 χρόνια. Οι «Κόρες» των Αθηνών ονομάσθηκαν Καρυάτιδες πολύ αργότερα στη ρωμαϊκή εποχή από τον Βιτρούβιο, από τις Καρυάτιδες Παρθένες της Λακωνίας που τελούσαν χορούς με κάνιστρα στο κεφάλι σε ένα ιερό της Αρτέμιδος Καρυάτιδας. Η στητή κορμοστασιά τους έγινε λέξη παροιμιώδης. Αλλά δεν είναι μόνον αυτά. Διαβάστε το κείμενο!

ΕΙΝΑΙ αλήθεια ότι έπεσε στα χέρια μας ένα εντυπωσιακό κείμενο της εφημερίδας «Τα Νέα» της 24ης Απριλίου 2009. Ένα κείμενο που υπογράφει η διακεκριμένη Ελληνίδα δημοσιογράφος κ. Έφη Φαλίδα και το οποίο έχει ως εξής:

5.200 χρόνια η Ιστορία δεν εγκατέλειψε την Ακρόπολη των Αθηνών. Τα μυστικά του πιο διάσημου αρχαίου μνημείου στον δυτικό κόσμο αλλά και του Νέου Μουσείου Ακρόπολης αποκαλύπτει μια συλλεκτική έκδοση των «ΝΕΩΝ»

Τι είναι η Ακρόπολη;

Ένας αρχιτεκτονικός γρίφος, ένας Ιερός Βράχος που είναι μέρος της Ιστορίας της Αθήνας από τη Νεολιθική Εποχή, το σύμβολο ενός πολιτεύματος που δόξασε το όραμα ενός ανδρός και τη συναίνεση των πολλών. Είναι ένα μνημείο που προκάλεσε τον σεβασμό και τον θαυμασμό σε ξένους κατακτητές και το οποίο δεινοπάθησε στη διάρκεια των πολεμικών αντεκδικήσεών τους. Είναι η απόδειξη ότι το κάλλος, η αρμονία και η δημοκρατία μπορεί να επικρατήσουν στον κόσμο.

Στις 20 Ιουνίου το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης ανοίγει τις πόρτες του για να μας αποκαλύψει το τι και το πώς του «Χρυσού Αιώνα». Με αυτήν την αφορμή, «ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζουν μία συλλεκτική έκδοση για την Ακρόπολη. Η θεμελίωση των μνημείων της, η περιπέτεια των αγαλμάτων της, το χρονικό των αναστηλωτικών έργων, οι πρωταγωνιστές, «καλοί και κακοί», η ξενάγηση στο Νέο Μουσείο και στα έργα- σταθμούς παρουσιάζονται με κείμενα, συνεντεύξεις, σχέδια και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Για να υπογραμμίσουν αυτό που υποδηλώνουν όλα τα ευρήματα των ανασκαφών: ότι για 5.200 χρόνια η Ιστορία δεν εγκατέλειψε την Ακρόπολη.

Ανατίναξη και λεηλασία

Στην εποχή της τουρκοκρατίας η Ακρόπολη έγινε η «Ατίνα Καλεσί», το φρούριο δηλαδή της Αθήνας. Και ο Παρθενώνας, από βυζαντινή και καθολική εκκλησία, μετατράπηκε σε τζαμί. Το ξημέρωμα της 21ης Σεπτεμβρίου 1687 οι Τούρκοι του Κάστρου είδαν τον Πειραιά να γεμίζει από τα πλοία του Βενετού στρατάρχη Φραγκίσκο Μοροζίνι. Ήταν η εποχή του τρίτου Βενετοτουρκικού Πολέμου και τα μισθοφορικά στρατεύματα του Μοροζίνι κατευθύνονταν προς την Αθήνα για να επιτεθούν στους 800 ένοπλους Τούρκους που κλείστηκαν στο κάστρο της Ακρόπολης μαζί με 2.500 γυναικόπαιδα και όμηρους Αθηναίους. Ο Μοροζίνι τοποθέτησε τα κανόνια του στη συνοικία του Ραγκαβά- μεταξύ Πλάκας και Αέρηδων. Από εκεί, το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου εκσφενδονίστηκε το βλήμα που εισχώρησε από μία τρύπα της στέγης και ανατίναξε τον Παρθενώνα. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σωριάστηκε η στέγη κι ένα πολύ μεγάλο τμήμα των μακρών τοίχων του σηκού κατέπεσε σε ερείπια. Ο Μοροζίνι παρέμεινε λιγότερο από έξι μήνες, καθώς δεν τον συνέφερε οικονομικά να διατηρεί τον μισθοφορικό στρατό. Προτού αναχωρήσει για τη Χαλκίδα σκέφτηκε να ανατινάξει όλη την Ακρόπολη για νααχρηστεύσει το φρούριο. Το κόστος όμως σε εκρηκτικά τον απέτρεψε τελικά. Σκέφτηκε τότε να στείλει ένα ενθύμιο στη Βενετία. Ανέβασε τεχνίτες με σκάλες για να αποσπάσουν το κεντρικό άγαλμα του Ποσειδώνα και το άρμα της Νίκης από το δυτικό αέτωμα, τα γλυπτά όμως έπεσαν κι έγιναν κομμάτια. Έτσι διακόπηκε η πρώτη επιχείρηση λεηλασίας του Παρθενώνα.

Ανθρωπόμορφοι Κίονες

Οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου κράτησαν τη θέση τους επί 2.400 χρόνια. Ο λόγος που αφήνουν μια ανεξίτηλη εντύπωση βρίσκεται στο ίδιο το σώμα, στον συνδυασμό στάσης και κίνησης, την εναλλαγή κρυφού και φανερού, γυμνού και ντυμένου. Οι «Κόρες» των Αθηνών ονομάσθηκαν Καρυάτιδες πολύ αργότερα στη ρωμαϊκή εποχή από τον Βιτρούβιο, από τις Καρυάτιδες Παρθένες της Λακωνίας που τελούσαν χορούς με κάνιστρα στο κεφάλι σε ένα ιερό της Αρτέμιδος Καρυάτιδας. Η στητή κορμοστασιά τους έγινε λέξη παροιμιώδης. Ο 20ός αιώνας τις γέρασε απότομα. Στη θέση τους στέκουν πιστά αντίγραφα. Στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης θα εκτίθενται χωρίς τη γυάλινη θήκη μετά τον καθαρισμό τους με λέιζερ- μαζί με την αποκαταστημένη αυθεντική μορφή της έκτης χαμένης Καρυάτιδας, που βρισκόταν στις αποθήκες του παλιού μουσείου.

Οι «πρωτιές» του Νέου Μουσείου

Η έκθεση των Γλυπτών του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης έχει μία παγκόσμια πρωτιά: για πρώτη φορά παρουσιάζεται το σύνολο του γλυπτού διακόσμου. «Η έκθεση συνιστά την πληρέστερη έως σήμερα παρουσίαση των γλυπτών, αν λάβουμε υπόψη ότι μαζί με τα πρωτότυπα έργα θα εκτεθούν και εκμαγεία όλων εκείνων των γλυπτών που βρίσκονται εκτός Ελλάδας» λέει ο δρ Αλέξανδρος Μάντης, έφορος Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ακρόπολης.

«Μέχρι τώρα το Βρετανικό Μουσείο θεωρούνταν ότι κατείχε το μεγαλύτερο ποσοστό των σωζόμενων γλυπτών του Παρθενώνα- πάνω από το 50%. Στην αίθουσα του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο συγκεντρώνονται σχεδόν το 55% των γλυπτών. Θα εκτεθεί ολόκληρη η δυτική ζωφόρος, μήκους 21 μ., δεκατέσσερις δυτικές μετόπες και κάποιες από τις ανατολικές, έργα που κατέβηκαν πρόσφατα από το μνημείο».

Ιστορία έξι χιλιετιών

Το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου, έργο του Φειδία στον ναό του Παρθενώνα, έφερε 1.150 κιλά σε χρυσό, που μπορούσε να αφαιρεθεί και να επανατοποθετηθεί. Ο Παρθενώνας κόστισε όσο 200 πολεμικά πλοία μέσου μεγέθους. Κάθε κίονάς του ζυγίζει 75 τόνους και απαιτούσε 19.000 εργατοώρες. Όσες χρειάζονται σήμερα για την ανέγερση μιας μεσαίου μεγέθους πολυκατοικίας. 232 επιγραφές χαραγμένες στα μάρμαρα του Παρθενώνα αποτελούν ένα «λίθινο χρονικό» για τη βυζαντινή Ιστορία της Αθήνας. Το 1458 ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής επισκέφτηκε και θαύμασε την Ακρόπολη. Το Νέο Μουσείο θα αναδείξει περισσότερες από 4.000 αρχαιότητες από τη Νεολιθική Εποχή έως τον Μεσαίωνα. [Πηγή: Τα Νέα, Ε. Φαλίδα, 24/4/09, από την ιστοσελίδα του κ. Άγγελου Σακκέτου, kalyterotera.gr]

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Τα χιλιάδες μυστικά της Ακρόπολης!

  1. Ο/Η Διονύσιος Βούτος λέει:

    Καλό το παραμύθι της τυχαίας οβίδας που μπήκε από την χαραμάδα και έπεσε πάνω στα πυρομαχικά , αλλά δεν έχει δράκο ..

    Ο ναός βομβιζόταν συνεχώς επί τρία μερόνυχτα . Έχετε δει τι κάνει ένα σφυρί αν πέσει από ένα μέτρο ύψος πάνω σε ένα μάρμαρο ..?? Το σπάει σε χίλια κομμάτια λες και είναι γυαλί .. Φαντάσου τώρα επί τρείς μέρες και νύχτες να σκάνε πάνω στον ναό εκατοντάδες οβίδες πολλών κιλών η κάθε μία που με την φόρα που έχουν πάρει από το κανόνι δεν αφήνουν τίποτα όρθιο στο διάβα τους …

    Ο Μοροζίνης πήγε με εντολή να εξαφανίσει την Αθήνα από τον χάρτη , να διαλύσει τα μνημεία της και να τα λεηλατήσει .. Η διαταγή της λεηλασίας ήρθε από την Βενετία .. Όταν τελείωσε το έργο της καταστροφής αμείφτηκε με το ύπατο αξίωμα της Βενετίας και έγινε Δόγης … Ούτε αυτός , ούτε ο κανόναρχός του όμως χάρηκαν τις τιμές και τα αξιώματά τους .. Ο κανόναρχος σκοτώθηκε τον επόμενο χρόνο σε μία άλλη μάχη και ο ίδιος ο Δόγης (πια ) Μοροζίνης , αρρώστησε βαριά και βασανίστηκε από την αρρώστια του για 5 ολόκληρα χρόνια .. Σάπισε κυριολεκτικά ζωντανός ..

    Κάποτε η αλήθεια πρέπει να αποκατασταθεί και αυτό θα συμβεί όταν η Ελλάδα επιτέλους ελευθερωθεί και γίνει πραγματική Ελλάδα και όχι ένα προτεκτοράτο των Βαυαρών όπως είναι από το 1826 και ένθεν μέχρι σήμερα ..

    Υ.Γ. Και κάτι ακόμα , ο ναός ήταν Τζαμί , άρα Ιερός τόπος για τους Μουσουλμάνους , πιστεύετε λοιπόν πως θα τολμούσαν ποτέ να κάνουν μπαρουταποθήκη ένα ιερό τόπο , την στιγμή που βγάζουν μέχρι και τα παπούτσια τους για να μπουν μέσα από σεβασμό ..?? Τα περί μπαρουταποθήκης ήταν απλά η επίσημη δικαιολογία των Βενετών για να μην τους κράξουν όλοι οι άλλοι λαοί ..

    =============

    http://www.eie.gr/archaeologia/gr/chapter_more_8.aspx

    (..) Στις 31 Δεκεμβρίου 1687 ο Μοροζίνι συγκαλεί στον Πειραιά πολεμικό συμβούλιο όπου εκθέτει την κρισιμότητα της κατάστασης. Αποδεικνύει ότι για να οχυρωθεί σωστά η Αθήνα απαιτούνται πολλά έτη εργασίας και περίπου 3.000 εργάτες και αποκλειομένου αυτού προτείνει την εγκατάλειψη των Αθηνών, τον εκπατρισμό των Αθηναίων για να αποφευχθεί η σφαγή τους από τους Τούρκους και τέλος την καταστροφή εκ θεμελίων με εκρηκτικές ύλες της πόλης και της Ακροπόλεως ώστε να μην μπορούν να οχυρωθούν ξανά οι Τούρκοι.
    Τρεις ημέρες αργότερα συνέρχεται ξανά το πολεμικό συμβούλιο, καθώς νεώτερες εκθέσεις παρουσιάζουν την κατάσταση εξαιρετικά κρίσιμη. Αποφασίζεται οριστικά η μετανάστευση των Αθηναίων, σε άλλες υπό τους Βενετούς περιφέρειες.
    Ο Μοροζίνι καλεί τους προκρίτους και τους ανακοινώνει τις αποφάσεις του συμβουλίου. Στην αναφορά του προς τη Βενετία την 6.1.1688 γράφει: «Άκουσαν περίλυποι την αναγγελίαν των αποφασισθέντων μέτρων. Προσπάθησα να τους παρηγορήσω, υποσχόμενος ότι θα τους δοθεί κάθε ενίσχυση και κάθε συνδρομή στη νέα τους εγκατάσταση». Οι Αθηναίοι προσφέρουν χρήματα, προτείνουν να σχηματίσουν στρατιωτικά σώματα τα οποία να αναλάβουν την άμυνα εναντίον των Τούρκων και την οικονομική συντήρηση των σωμάτων για έναν χρόνο, αλλά ο Μοροζίνι αρνείται. Στις 12 Φεβρουαρίου, το πολεμικό συμβούλιο παίρνει ομόφωνα την οριστική απόφαση άμεσης εγκατάλειψης των Αθηνών. Εξετάζεται η πρόταση καταστροφής της πόλης. Ευτυχώς ούτε μέσα υπήρχαν ούτε χρόνος. Για να καταστραφούν εκ θεμελίων τα τείχη της Ακροπόλεως και τα μνημεία χρειάζονταν χιλιάδες εργατών και εργασία μεγάλης διάρκειας. Κανείς από τους παρόντες δεν σκέφθηκε άλλο λόγο για την αποφυγή της καταστροφής των μνημείων εκτός από την έλλειψη εργατών, εργαλείων και χρόνου.
    Αρχίζουν οι ετοιμασίες για την αναχώρηση.
    Στις 4 Δεκεμβρίου, η Γερουσία έχει στείλει το εξής ψήφισμα στον Μοροζίνι: «Ελάβαμε το σχεδιάγραμμα της πόλης των Αθηνών και του φρουρίου αυτής το οποίο εξεπόνησε ο Κόμης ντε Σαν Φελίτσε και μετ’ ευχαριστήσεως παρατηρήσαμε τα υπάρχοντα εκεί αρχαία περίφημα μνημεία. Εξουσιοδοτούμεν την Υμετέραν Σύνεσιν να αφαιρέσει και να αποστείλει εις ημάς ενταύθα εκείνο που θα έκρινε πιο σπουδαίο και πιο καλλιτεχνικό δυνάμενο να επαυξήσει την αίγλην της Κυριάρχου, το οποίο θα χρησιμεύσει επίσης ως νέο αιώνιο μνημείο της Ημετέρας Διακεκριμένης Αρετής». Εψήφισαν 162 υπέρ, 2 κατά και 1 απέσχε της ψηφοφορίας.
    Ο Μοροζίνι επιλέγει τα καλύτερα διατηρημένα αγάλματα του δυτικού αετώματος και προσπαθεί να τα αποσπάσει. Γράφει στην αναφορά του στις 19 Μαρτίου: «Κατεβλήθη προσπάθεια να αφαιρεθεί το μέγα αέτωμα αλλά κατέπεσεν από το πελώριο εκείνο ύψος και είναι θαύμα πως δεν έπαθε κάτι κάποιος εργάτης. Η αιτία είναι ότι το οικοδόμημα είναι καμωμένο χωρίς κονίαμα και οι διάφοροι λίθοι είναι συνηρμοσμένοι ο ένας με τον άλλο με αξιοθαύμαστη τέχνη. Άλλωστε από την έκρηξη της εν αυτώ πυριτιδαποθήκης το οικοδόμημα υπέστη σοβαρότατον κλονισμόν. Η αδυναμία του να εγκαταστήσουμε ικριώματα, μεταφέροντας από τις γαλέρες τα ψηλά κατάρτια και άλλα αναγκαία μηχανήματα μας αναγκάζει να εγκαταλείψωμεν κάθε περαιτέρω απόπειραν. Διακόπτεται συνεπώς κάθε προσπάθεια περί αφαιρέσεως άλλων ανάγλυφων κοσμημάτων. Άλλωστε ελλείπουν από τα οικοδομήματα τα πλέον αξιοθαύμαστα κομμάτια και όλα τα υπολειφθέντα είναι κατώτερα και παρουσιάζουν ελλείψεις οφειλομένας εις την πολυκαιρίαν. Οπωσδήποτε», συνεχίζει, «αποφάσισα να παραλάβω μία λέαινα ωραιοτάτης τέχνης, αν και της λείπει το κεφάλι, το οποίο όμως μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί με το μάρμαρο που θα σας στείλω μαζί με τη λέαινα και που είναι καθ’ όλα όμοιο».
    Συνολικά ο Μοροζίνι πήρε όσα λιοντάρια βρήκε: ένα από την Ακρόπολη, ένα από την περιοχή του Θησείου και βέβαια τον γνωστό Λέοντα του Πειραιά εξαιτίας του οποίου το λιμάνι του Πειραιά είχε ονομασθεί Πόρτο Λεόνε. Οι λέοντες αυτοί μεταφέρθηκαν στη Βενετία και από τότε κοσμούν ως τρόπαια των νικητών τον ναύσταθμο της Δημοκρατίας. Οι αξιωματικοί του Μοροζίνι, Βενετοί και ξένοι, πήραν μαζί τους όσα κομμάτια μεταφέρονταν εύκολα. Τεμάχια από τον Παρθενώνα ή άλλα μνημεία των Αθηνών που βρίσκονται σήμερα σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία της Ευρώπης, χωρίς να ξέρει κανείς πώς, είναι πιθανόν να μεταφέρθηκαν την εποχή αυτή από στρατιώτες της στρατιάς του Μοροζίνι.
    Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι του γραμματέως του Μοροζίνι Σαν Γκάλλο, ο οποίος πήρε μαζί του το κεφάλι του γυναικείου αγάλματος που έπεσε από το δυτικό αέτωμα κατά την αποτυχημένη απόπειρα των Βενετών και κατατεμαχίστηκε. Μετά πολλές περιπέτειες, ο Γερμανός αρχαιολόγος Βέμπερ που είχε μελετήσει τα παρθενώνια γλυπτά από τα εκμαγεία του Έλγιν, το αγόρασε από έναν Βενετό μαρμαρά τη στιγμή που αυτός ετοιμαζότανε να το σπάσει, όπως μας περιγράφει ο Λαμπόρντ, ο οποίος αργότερα το αγόρασε από τον Βέμπερ και το έβγαλε κρυφά από την Ιταλία. Σήμερα η «κεφαλή Λαμπόρντ» βρίσκεται στο Λούβρο.(..)

    (..) Στα μέσα Μαρτίου του 1688, οι Αθηναίοι με μεγάλη απελπισία και πολλούς θρήνους επιβιβάζονται στα βενετικά πλοία και εγκαταλείπουν την Αθήνα, παίρνοντας μαζί τους όσα κινητά μπορούν να μεταφέρουν. Άλλοι εγκαθίστανται στη Σαλαμίνα, άλλοι στην Αίγινα, άλλοι στην Πελοπόννησο και άλλοι στα Επτάνησα. Στις 4 Απριλίου ολοκληρώνεται η εκκένωση της Αθήνας. Το υλικό του πολέμου φορτώνεται στα πλοία, η στρατιά επιβιβάζεται και δίνεται το σύνθημα του απόπλου. Στις 8 Απριλίου ο Μοροζίνι εγκαταλείπει μια έρημη πόλη. Μετά από καταπληκτικούς θριάμβους τριών χρόνων, για πρώτη φορά εγκαταλείπει ένα κατακτημένο φρούριο.
    Έχει μόλις πεθάνει ο δόγης Μάρκο Ιουστινιάνι. Στις 8 Ιουλίου στην Αίγινα, ο Μοροζίνι παίρνει την είδηση της εκλογής του στο ανώτατο αξίωμα της Δημοκρατίας. Γίνεται η ενθρόνιση στην Αίγινα και ως δόγης πλέον ξεκινά για τη Χαλκίδα.
    Τον Σεπτέμβριο του 1688, κατά την πολιορκία της Χαλκίδας πεθαίνει ο Καίνιξμαρκ. Στο τέλος του χρόνου αρρωσταίνει ο Μοροζίνι και αναγκάζεται να επιστρέψει στη Βενετία. Πέντε χρόνια αργότερα, σε ηλικία εβδομήντα πέντε χρόνων, ξεκινάει για τρίτη και τελευταία φορά πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων. Αρρωσταίνει στην Κάρυστο και μεταφέρεται στο Ναύπλιο, όπου πεθαίνει τον Ιανουάριο του 1694. Η σορός του ενταφιάζεται με μεγάλες τιμές στη Βενετία.
    Από στρατιωτικής πλευράς η εκστρατεία κατά των Αθηνών ήταν ένα ασήμαντο γεγονός, θα μείνει όμως για πάντα στην Ιστορία γιατί προκάλεσε την καταστροφή του μεγαλύτερου αριστουργήματος της κλασικής εποχής.
    Οι Βενετοί, βέβαια, είδαν τα πράγματα σύμφωνα με τη νοοτροπία της εποχής τους. Προσπάθησαν με φουρνέλα να καταστρέψουν την Ακρόπολη, χάρηκαν ιδιαίτερα όταν ανατινάχθηκε ο Παρθενών και ο στόχος επιτεύχθηκε, ο μόνος λόγος δε που δεν κατέστρεψαν τα μνημεία πριν εγκαταλείψουν την Αθήνα ήταν η έλλειψη χρόνου, εργατών και εργαλείων.(..)

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.