Η μάχη στα Δερβενάκια

«Σήμερα γεννηθήκαμε και σήμερα θα πεθάνουμε για τη σωτηρία της πατρίδος μας».

greekwarΤην άνοιξη του 1822 η Ελληνική Επανάσταση είχε εδραιωθεί στο νότιο Τμήμα της χώρας. Η Πελοπόννησος είχε εκκαθαριστεί από τους Τούρκους σχεδόν ολοκληρωτικά. Τα φρούριο της Πάτρας και του Ναυπλίου αποτελούσαν τις μόνες εστίες αντίστασης. Στη δυτική Στερεά Ελλάδα δεν είχε σημειωθεί καμία εχθρική κίνηση, ενώ στην ανατολική Στερεά οι επαναστάτες δεν είχαν καμία ενόχληση, με συνέπεια οι Αθηναίοι να καταφέρουν να κυριεύσουν την Ακρόπολη.

Εντούτοις η κατάσταση δεν ήταν τόσο θετική όσο φαινόταν. Οι ελληνικές δυνάμεις ήταν εξασθενημένες και το χειρότερο, επαναπαυμένες στις νωπές δάφνες τους από τις νίκες των προηγούμενων μηνών.

Την ίδια στιγμή, η διαμάχη της νεοσύστατης επαναστατικής κυβέρνησης με τους στρατιωτικούς αρχηγούς, είχε προκαλέσει προβλήματα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και είχε στερήσει από την ανατολική Στερεά Ελλάδα τον ικανότερο και δημοφιλέστερο ηγέτη, Οδυσσέα Ανδρούτσο.

Ο σουλτάνος Μαχμούτ είχε στρέψει ολοκληρωτικά το ενδιαφέρον του προς την Ελλάδα. Ηδη, από τον Δεκέμβριο του 1821, ο ραδιούργος Μέττερνιχ είχε συμβουλεύσει την Πύλη να καταπνίξει την Ελληνική Επανάσταση πριν αυτή μεταβληθεί «σε σπουδαίο γεγονός» για τις ευρωπαϊκές Αυλές. Ο Αυστριακός διπλωμάτης γνώριζε τους κινδύνους που σήμαινε για ένα αυταρχικό καθεστώς μια χρόνια επαναστατική κατάσταση. Η συνεχής διόγκωση του φιλελληνικού κινήματος άλλωστε δημιουργούσε ευνοϊκή ατμόσφαιρα για την Επανάσταση, κάτι που ήταν βέβαιο ότι θα επηρέαζε και την πολιτική των περισσοτέρων ευρωπαϊκών δυνάμεων.

Ο σουλτάνος ανέθεσε στον Χουρσίτ πασά, τον νικητή του Αλή πασά των Ιωαννίνων, την ευθύνη κατάπνιξης της Ελληνικής Επανάστασης. Έφυγε ο Χουρσίτ από την Ήπειρο για τη Λάρισα και άρχισε τις ετοιμασίες για την κάθοδο της μεγάλης στρατιάς του προς την Πελοπόννησο. Έπρεπε πια να τελειώνει μ’ αυτό το σαράκι που ροκάνιζε εδώ κι’ ένα χρόνο την τούρκικη αυτοκρατορία. Όμως ο σουλτάνος, είτε γιατί φοβήθηκε τη δύναμη που είχε αποκτήσει ο Χουρσίτ μετά τη νίκη του επί του Αλή Πασά, είτε γιατί τον συκοφάντησαν σ’ αυτόν οι αντίζηλοί του, ανάθεσε τη διοίκηση της καινούργιας εκστρατείας σ’ έναν άλλο πασά, τον Μαχμούτ, που τον έλεγαν και Δράμαλη, επειδή ήταν πασάς στη Δράμα.

Συνεχίζεται εδώ

ΕΛΛΑΣ

Share

This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΕΠΕΤΕΙΟΙ, ΙΣΤΟΡΙΑ and tagged , , , . Bookmark the permalink.