Έγκυρε και έγκριτε δημοσιογράφε…

lego-keyboard-650…συγγνώμη που το μαθαίνεις από ‘μένα, αλλά δεν είσαι τόσο σπουδαίος όσο νομίζεις. Για την ακρίβεια, στο 99% των περιπτώσεων η παρέμβαση-«γροθιά στο κατεστημένο» σου στα πράγματα έχει επίδραση αισθητά μικρότερη και απ’ αυτή του Βας-Βας στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι.

Γράφει ο Γιάννης Τσαούσης

Φίλε δημοσιογράφε του πολιτικού ρεπορτάζ, θα ξεκινήσω από ‘σένα γιατί εσύ έχεις παραδοσιακά το υψηλότερο σκορ στο «βαυκαλιζόμετρο». Προφανώς έχεις κάποια χρόνια πείρας στο ρεπορτάζ, όπερ σημαίνει ότι είτε με το σπαθί σου, είτε με τη ΔΑΠ σου, την ΠΑΣΠ σου, την ΚΝΕ σου και τα λοιπά, είτε με σύσταση παλιότερου δημοσιογράφου, είτε λόγω γνωριμιών κατάφερες να αποσπάσεις μερικά χρήσιμα τηλέφωνα βουλευτών, πολιτευτών, γραμματέων του κόμματος που καλύπτεις κ.ο.κ. και την εμπιστοσύνη των κατόχων τους για να τα καλέσεις και να μάθεις τις «εξελίξεις», τις διαρροές, την διαχείριση των ψεμάτων τους ή ό,τι άλλο θέλουν -αυτοί, όχι εσύ- να περάσει προς τα έξω, στην κοινή γνώμη.

Σε αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες σου, εκτός από το μισθό σου, έχεις τα «τυχερά» σου: Μια πρόσκληση από ‘δω, ένα ανώδυνο και αδιάφορο «αποκλειστικούλι» από ‘κει, να, βγήκε το μεροκάματο. Μέχρι εκεί όμως. Γιατί το επόμενο στάδιο είναι όταν αρχίζεις να πιστεύεις ότι αυτά που λες ή γράφεις επηρεάζουν το πολιτικό σκηνικό. Δεν το βροντοφωνάζεις βέβαια ποτέ, έχεις τη στοιχειώδη εξυπνάδα να μην ακκίζεσαι δημοσίως με τέτοια πράγματα, ωστόσο το πιστεύεις πραγματικά και το συζητάς με τους γύρω σου. Ξέρω, και ξέρεις κι εσύ, ότι ατάκες τύπου «πωωω, να δεις τι θα τους γράψω τώρα…», «θα γίνει χαμός στην αντιπολίτευση με το κομμάτι που ανεβάζω» και τα τοιαύτα, ακούγονται καθημερινά στα δημοσιογραφικά γραφεία μεταξύ συναδέλφων.

Η αλήθεια είναι ότι δεν επηρεάζουν απολύτως τίποτα. Οι πολιτικές εξελίξεις -μικρές και μεγάλες- δεν εξαρτώνται από δημοσιογραφικά κείμενα. Τα κείμενα στην καλύτερη/χειρότερη φτιάχνουν κλίμα και διαμορφώνουν σ’ ένα ισχνό ποσοστό του κόσμου γνώμη. Αντιθέτως τα κριτήρια που ωθούν τις εξελίξεις, τα στοιχεία που τις γεννάνε, τις επιταχύνουν ή τις επιβραδύνουν, είναι κατά βάσιν πολιτικά, πιθανώς οικονομικά, χαρακτηρολογικά, κριτήρια ισορροπιών, που σε κάθε περίπτωση ουδεμία σχέση έχουν με αιχμηρά ή λιγότερο αιχμηρά δημοσιογραφικά κείμενα.

Κι έρχομαι τώρα σ’ εσένα, φίλε αθλητικογράφε. Δεν είσαι πολιτικός ρεπόρτερ, οπότε δεν νιώθεις ότι «ανεβοκατεβάζεις κυβερνήσεις» με μια σου παράγραφο, ωστόσο η ψευδαίσθηση μεγαλείου είναι αναπόσπαστο κομμάτι και της δικής σου ψυχοσύνθεσης, μια και ο κόσμος όλος είναι η ομάδα το ρεπορτάζ της οποίας καλύπτεις. Είναι αλήθεια ότι δεν νιώθεις με κάθε σου κείμενο ότι «θα τους κάνεις μπάχαλο και θα δρομολογήσεις εξελίξεις», όπως οι συνάδελφοί σου του πολιτικού, αλλά όσο να ‘ναι, μια «ελαφροψωνάρα» ότι «παρεμβαίνεις στο τοπίο» την έχεις. Στην πραγματικότητα -στην πλειοψηφία των περιπτώσεων- η διαδρομή σου ομοιάζει με αυτή των συναδέλφων που περιγράφηκε παραπάνω, απλώς επειδή έχει να κάνει με μπάλα έγινε λίγο πιο εύκολα και πιο χαλαρά. Πάντως μια φορά κι εσύ «Γραφείο Τύπου με πόδια» γίνεσαι αρκετές φορές και your masters’ voice, με τα «πύρινα» κείμενα και τις «λάβρες» αποκαλύψεις.

Φτιάχνεις κλίμα, ναι, καθ’ υπόδειξιν όμως -σπανιότατα κατά πρωτοβουλία. Τηρείς την ομερτά όποτε σου ζητηθεί και είσαι καλός και βολικός, γιατί έτσι εξακολουθείς να απολαμβάνεις το προνόμιο της δουλειάς και της εκ των έσω πληροφόρησης. Όχι όμως ότι επηρεάζεις πράγματα με τα γραφόμενα ή τα λεγόμενά σου, μην τρελαθούμε κιόλας. Οι αποφάσεις λαμβάνονται πάντα ερήμην σου κι εσύ απλώς χρησιμεύεις ως μέσο για να βγουν προς τα έξω, συνήθως με το περιτύλιγμα που επιθυμούν αυτοί που τις έλαβαν. Καθείς και ο ρόλος του, να μην ξεχνιόμαστε. Ουδείς bigger than politics, ουδείς bigger than football. Κι αν οι εργοδότες ή οι πληροφοριοδότες σου σ’ έχουν κάνει να νιώθεις ως τέτοιος, προσωπικά στην θέση σου θ’ ανησυχούσα και θ’ άρχιζα να ψάχνω για σημάδια από λουρί στο λαιμό μου. Πηγή

This entry was posted in ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , , . Bookmark the permalink.