Ερντογάν – Αιγαίο και το «πικρό τιμολόγιο»

Με τον Λάζαρο Μαύρο

Μ Ι ΑΝ ΑΚΟΜΗ «εθνική δόξα» μεθοδεύει, αυτήν τη φορά εναντίον της Ελλάδας στο Αιγαίο, ο γνωστός και προβλέψιμος «ορθολογισμός» τού Ερντογάν. Τόσο μεγάλη «εθνική δόξα», ώστε φόρτωσε σε σκάφος τού στόλου του τούς αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων τής Τουρκίας (όσων δηλαδή δεν έχει φυλακίσει ακόμη το καθεστώς του) και τους έστειλε με κάμερες προβολής να ποζάρουν σ’ επίδειξη ολιγόλεπτης παραβίασης τής ελλα-δικής μας κυριαρχίας στα Ίμια την παρελθούσα Κυριακή. Φρουρούμενους κιόλας από δικές του «ειδικές δυνάμεις» με το δάκτυλο στη σκανδάλη, φοβούμενος, ίσως, μην… αυτομολήσουν σε ελληνικό έδαφος και ζητήσουν πολιτικό άσυλο, κατά πως λέει και το σχετικό ανέκδοτο.

Ε Π Ι Ζ Η Τ Η Σ Ε τη μεγάλη «εθνική δόξα» ο Ερντογάν, σε ένα πολύ «πικρό» για τους Τούρκους «τιμολόγιο». Κι αυτό το «πικρό τιμολόγιο» ήταν και είναι για τον Ερντογάν και τους Ισλαμιστές Νεο-Οθωμανούς του, το Αιγαίο. Όπως κατά λέξη το περιέγραφε και το προσδιόρισε, από πριν ανέλθουν το 2002 οι Ισλαμιστές στην εξουσία, ο στρατηγικός τους μέντορας, καθηγητής, μετέπειτα υπ.Εξ. και εν συνεχεία πρωθυπουργός, Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος». Όπου μάλιστα προεξοφλούσε, απ’ το 1999 που συνέγραψε το βιβλίο του, ότι: «Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου».

Ε Κ Ε Ι, ΛΟΙΠΟΝ, στο Αιγαίο επιδιώκει τώρα μεγάλη «εθνική δόξα» ο Ερντογάν. Για να την προσθέσει στα… «προικιά» του. Με τα οποία ελπίζει ν’ αυξήσει όσους εντός Τουρκίας τον προσκυνούν, προκειμένου να θριαμβεύσει στο επικείμενο δημοψήφισμα Σουλτανοποίησής του.

– ΑΥΤΟΣ είναι κι ο προ πολλού επιμελώς προωθούμενος, μέγιστος στόχος του «ορθολογισμού» του Ερντογάν, μετά από 15 ήδη επιτυχημένα εν εξουσία χρόνια Υπεροψίας και Μέθης (βλέπε «Ο Δαρείος» Κ.Π. Καβάφη 1917).

– ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ περισσότερους Τούρκους προσκυνητές του ότι είναι πολύ πιο… μέγιστος ακόμη κι απ’ τον θεοποιηθέντα «πατέρα των Τούρκων» Ατατούρκ, Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έχασε στις Διαπραγματεύσεις της Λωζάννης το 1923 τα νησιά του Αιγαίου.

– ΑΥΤΟ ακριβώς φρόντισε προ μηνών να διαλαλήσει στους πιστούς του ο ίδιος ο Ερντογάν, όστις, «αίφνης» και ουδόλως αιφνιδίως «θυμήθηκε» να εκκινήσει τη «θετική ρητορική» αμφισβήτησης τής γενέθλιας του τουρκικού κράτους Συνθήκης της Λωζάννης.

– ΠΗΡΕ τη σκυτάλη από τους θεωρούμενους υπό του ιδίου ανεπαρκείς και δειλούς κεμαλιστές προκατόχους του, οι οποίοι είχαν μεν διατυπώσει τον κατά της Ελλάδος τουρκικό επεκτατισμό στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία επί 152 (εκατόν πενήντα δύο) νησιών, νησίδων, βραχονησίδων (βλέπε «EGAYDAAK» του Εγχειριδίου Τουρκικών Ακαδημιών Πολέμου 1996), δεν κατάφεραν όμως να βάλουν πόδι ούτε και στη μικρότερη ελληνική βραχονησίδα.

Ε Υ Χ Ο Μ Ε Ν Η η στήλη ότι θα την διαβάσουν και εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις σε Αθήνα και Λευκωσία και οι οποίοι οφείλουν να σχεδιάζουν Στρατηγική Αποτροπής έναντι του προβλέψιμου (ή «απρόβλεπτου» και «αστάθμητου») Ερντογάν, παραθέτει από το «Στρατηγικό Βάθος» του Νταβούτογλου (ελληνική μετάφραση, εκδόσεις Ποιότητα, 2010) ένα από τα σαφέστερα αποσπάσματά του:

«Το 1944 οι Γερμανοί, που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από τα Δωδεκάνησα, πρότειναν στην τουρκική κυβέρνηση την κατάληψή τους. Το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση της εποχής, προτιμώντας να λάβει τη σύμφωνη γνώμη τής Αγγλίας, τήρησε στο θέμα των νησιών εξαιτίας τής αγγλικής άρνησης μιαν αδιάφορη στάση, συνιστά τον σημαντικότερο κρίκο στην αλυσίδα παραλείψεων που στέρησε από την Τουρκία την έξοδό της στο Αιγαίο. Αργότερα, στις συνομιλίες μεταξύ των Ιταλών και των συμμάχων που διεξήχθηκαν στο Παρίσι το 1946, η [τουρκική] κυβέρνηση, αποφασίζοντας ότι η χώρα δεν είχε δικαίωμα να λάβει μερίδιο από τη λεία του πολέμου, διότι έμεινε εκτός του Β΄ Παγκ. Πολέμου, συνέδραμε ολοφάνερα στην παράδοση των νησιών αυτών στην Ελλάδα.

Έτσι, με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων τής 10ης Φεβρ. 1947 τα Δωδεκάνησα και η Ρόδος δόθηκαν στην Ελλάδα με την προϋπόθεση τής αποστρατικοποίησής τους. Αργότερα ούτε αυτός ο όρος δεν κατέστη δυνατόν να ελεγχθεί σοβαρά, με αποτέλεσμα η ασφάλεια των συνόρων της Τουρκίας να τελεί υπό συνεχή απειλή. Σήμερα γίνονται ορατά τα αποτελέσματα της στρατηγικής αμέλειας που επιδείχθηκε στο ζήτημα της απεμπόλησης του ελέγχου των νησιών του Αιγαίου, ούτως ώστε να εγκαταλειφθούν μετά τον Β΄ Παγκ. Πόλεμο. Όπως ελέγχει η Τουρκία μέσω των Στενών [των Δαρδανελλίων] τον “παλμό” του στρατηγικού ελαφρού υπογαστρίου τής Ρωσίας, με τον ίδιο τρόπο και η Ελλάδα, μέσω των νησιών του Αιγαίου, απέκτησε το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι τής Τουρκίας.

Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου, που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό χώρο της, και ο λόγος είναι τα ασυγχώρητα λάθη που έγιναν ως συνέπεια της ανυπαρξίας μίας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση του Καρντάκ [σ.σ. των Ιμίων 1996], που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και επί των βραχονησίδων που βρίσκονται μπροστά στα παράλιά μας, είναι το πικρό τιμολόγιο των συσσωρευμένων σφαλμάτων που έχουν διαπραχθεί» (σελ. 243-244). [ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ, πηγή]

Advertisements
This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ and tagged , , . Bookmark the permalink.