Δεύτερη ζωή δεν έχει…

Της Μιρένας Πατρού.

Δεν έχει δεύτερη ζωή, αλλά μία, μόνο μία! Γι’ αυτό πρέπει να κάνεις τα πάντα για να τη ζήσεις, όπως εσύ θες, όχι όπως θέλουν οι άλλοι ή επιβάλλουν οι διάφορες καταστάσεις!

Οι καιροί είναι δύσκολοι, περίεργοι, γεμάτοι στιγμές και καταστάσεις που μπορεί να επηρεάζουν την καθημερινότητά σου, να σε στεναχωρούν, να σε γεμίζουν άγχος και συναισθήματα αρνητικά. Όμως, πάντα, παρ’ όλες τις δυσκολίες, θα υπάρχουν κι εκείνες οι στιγμές, γιατί για στιγμές πρόκειται, που θα σε κάνουν να νιώθεις μοναδικά, θα σε γεμίζουν με χαρά και όμορφα συναισθήματα και θα σου δίνουν την ώθηση να κάνεις πράγματα για να απολαμβάνεις εκείνη την καθημερινότητα, που πολλές φορές νιώθεις να σε κουράζει.

Να κάνεις πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις καλά, που σε κάνουν να νιώθεις ζωντανός, πως υπάρχεις, και σου δίνουν τη δύναμη να αντέξεις τις δυσκολίες και τα όποια προβλήματα εμφανίζονται στο διάβα σου. Γιατί η ζωή είναι όμορφη, αρκεί να ξέρεις πως να την ζήσεις ή τουλάχιστον να προσπαθήσεις.

Μια προσπάθεια που χρειάζεται υπομονή, επιμονή και διαρκή αγώνα, αλλά αξίζει τον κόπο. Γιατί αξίζεις να ζεις και να απολαμβάνεις εκείνες τις όμορφες στιγμές που σε γεμίζουν ευτυχία και γαλήνη και σου θυμίζουν πως η ζωή είναι ωραία, κι ας μην έχεις τα πολλά, γιατί δεν χρειάζονται τα πολλά.

Γιατί και με τα λίγα μπορείς να περάσεις όμορφα· με εκείνα τα λίγα που στη ζωή είναι δωρεάν και σου χαρίζονται απλόχερα· ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια βόλτα με αγαπημένα πρόσωπα, που μπορεί να σε βοηθήσει να χαλαρώσεις και να ξεφύγεις από τα προβλήματα της καθημερινότητας· γιατί τα προβλήματα πάντα θα υπάρχουν, πάντα, όσο κι αν δεν το θες, όσο κι αν δεν το αντέχεις, θα εμφανίζονται μπροστά σου καινούρια, όσο και να θες να τα αποφύγεις, δεν θα μπορείς· θα πρέπει να τα αντιμετωπίσεις.

Όμως, αν ζεις, ή τουλάχιστον προσπαθήσεις να ζήσεις έτσι όπως θες εσύ, χωρίς να φοβάσαι τι θα πει ο κόσμος ή πώς θα κρίνει την όποια σου κίνηση, γιατί ο κόσμος πάντα θα βρίσκει να λέει, μόνο τότε θα μπορέσεις να νιώσεις ελεύθερος και θα καταφέρεις να λύσεις και να ξεπεράσεις τις όποιες δυσκολίες της ζωής· μόνο τότε θα νιώσεις πιο χαλαρός και πιο έτοιμος να ζήσεις όπως εσύ θες, χωρίς φόβο, χωρίς ενοχές! Πάντα όμως, μέσα στα επιτρεπτά όρια, χωρίς οι επιλογές σου να επηρεάζουν αρνητικά τις ζωές των γύρω σου, αλλά να τις σέβονται.

Να κυνηγάς τις όμορφες στιγμές, να παλεύεις γι’ αυτές, ακόμη και η καθημερινότητά σου, η ρουτίνα σου, μπορεί να μετατραπεί σε μια όμορφη στιγμή, αρκεί να το θες! Να θες πραγματικά να προσπαθήσεις να δεις τη ζωή με άλλα μάτια, να σκέφτεσαι πιο θετικά, όσο είναι δυνατόν αυτό, γιατί μπορεί οι καταστάσεις να είναι δύσκολες, γιατί τα προβλήματα πάντα θα υπάρχουν, όμως εσύ δεν θα υπάρξεις ξανά σε αυτή τη ζωή!

Τώρα είναι η ώρα να κάνεις αυτό που πραγματικά θες! Μην αργείς! Μην αφήνεις τίποτα για αύριο! Μην αφήνεις τη ζωή σου να περνάει κι εσύ να μένεις αμέτοχος· ένας απλός παρατηρητής. Γιατί στη ζωή σου ο πρωταγωνιστής πρέπει να είσαι εσύ! Ζήσε χωρίς φόβους· οι φόβοι μπορεί να σε κρατήσουν μακριά από όλα τα ωραία και τα αληθινά. Πάλεψε για τα πιστεύω και τα θέλω σου! Πάλεψε για τη ζωή σου!

Αντιμετώπισε την κάθε σου μέρα με ένα φωτεινό, αληθινό χαμόγελο και με αγάπη, πολλή αγάπη!

Γιατί, όπως λέει και ο Ελύτης :

« Αναρωτιέμαι μερικές φορές : Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν; Μούτρα…Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές…Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να περιμένεις. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου. Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω κι αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος. Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα. Όσο κι αν κανείς προσέχει, όσο κι αν το κυνηγά, πάντα, πάντα θα’ ναι αργά, δεύτερη ζωή δεν έχει ». Αναπνοές

Advertisements
This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.