Η Παράδοση, εργαλείο αντιμετώπισης του εκφυλισμού της φιλελεύθερης κοινωνίας

 

Είναι χαρακτηριστικό, ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε την ταχεία αποκαθήλωση των λίγων εναπομεινάντων αξιών της δυτικής κοινωνίας. Η άλλοτε κραταιά συνείδηση του αντικειμενικού και της εσώτερης ηθικής του δυτικού ανθρώπου, αντικαθίσταται από την μεταμοντέρνα νεοφιλελεύθερη αντίληψη ότι τα πάντα είναι υποκειμενικά. Με μια πρώτη απρόσεκτη ματιά, κάποιος θα πει ότι αυτή η ατομικιστική αντίληψη είναι αθώα και ότι μπορεί πραγματικά να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην πρόοδο. Όμως τα αποτελέσματα της μεταμοντέρνας φιλελεύθερης κοινωνίας, η οποία βασίζεται στο υποκειμενικό αυτό ιδεολόγημα, δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.

Αυτό που παρατηρούμε στην δυτική κοινωνία είναι η συνεχόμενη απομάκρυνση του ανθρώπου από τα κοινά, η αποξένωση και η αποστασιοποίηση από οτιδήποτε κοινωνικό και συλλογικό. Και αυτό είναι το λογικό, αφού ο άνθρωπος της δυτικής κοινωνίας δεν έχει τίποτα κοινό πια με τον συνάνθρωπό του. Δεν έχει θρησκευτική συνείδηση, δεν έχει εθνική ταυτότητα, δεν έχει καν οικογενειακούς δεσμούς. Αλλά ακόμη και αν πέσουμε στην περίπτωση που υπάρχει κάποιος άνθρωπος που διατηρεί τις παραπάνω αξίες, θεωρεί ότι είναι παντελώς υποκειμενικές. Συνεπώς, οι αξίες αυτές παύουν να έχουν χρηστική σημασία αφού δεν έχουν την αυθεντία και την εξουσία να λειτουργήσουν σαν συνεκτικός δεσμός μεταξύ ανθρώπων. Δεν μπορούν, δηλαδή, να χρησιμοποιηθούν σαν βάση για μία συλλογική κοινωνία, λόγω της υποβόσκουσας υποκειμενικότητας.

Εφόσον, λοιπόν, δεν υπάρχει πια πνευματικός συνεκτικός δεσμός στους ανθρώπους, παύει να υπάρχει και η πνευματική συνέργεια, η όποια είναι η κινητήριος δύναμη παραγωγής πολιτισμού. Έτσι, ο ατομικός άνθρωπος οδηγείται στην πνευματική απομόνωση, στην ανασφάλεια, στον φόβο και στην κρίση ταυτότητας. Δεν μπορεί να πιαστεί από κάπου. Περιπλανιέται κλεισμένος στο Εγώ του. Δεν γνωρίζει γιατί υπάρχει και προσπαθεί να αυτοεκπληρωθεί μέσα από ματαιόδοξες συμπλεγματικές συμπεριφορές.

Φτάνουμε, λοιπόν, σε ένα αδιέξοδο. Σ’ αυτή την κατάσταση τι πρέπει να γίνει; Πώς ο άνθρωπος θα ξαναγίνει συλλογικό ον; Πώς ο άνθρωπος θα μπορέσει να δημιουργήσει ξανά πολιτισμό; Η απάντηση βρίσκεται στην λέξη «Παράδοση». Ο άνθρωπος πρέπει να ανακτήσει τους χαμένους κοινωνικούς – συλλογικούς δεσμούς μέσα από την αναγέννηση της Παράδοσης. Η ανάκτησή της, όμως, δεν μπορεί να γίνει με τη μορφή της προγονολατρείας, γιατί αυτή θα οδηγήσει στην στασιμότητα. Η Παράδοση πρέπει να λειτουργήσει δομικά, ως βάση για τη δημιουργία ενός νέου κόσμου. Πρέπει να λειτουργήσει ως εργαλείο για μία νέα συλλογική – οργανική κοινωνία, όπου ο άνθρωπος θα έχει αντικειμενικό σκοπό και τέλος.

Φιλικά, Μ. Φ.

Πηγή

Advertisements
This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s