Το κέντρο διασκέδασης «Σπηλιά του Παρασκευά»

H ιστορία του Σηραγγίου στην Καστέλλα (μπορείτε να διαβάσετε εδώ), συνεχίζει να γράφει ιστορία όχι μόνο κατά την περίοδο της αρχαιότητας αλλά σχεδόν μέχρι και σήμερα. Κι αυτό διότι μετασχηματίστηκε την δεκαετία του ’50 από τον επιχειρηματία Παρασκευά σε νυχτερινό κοσμικό κέντρο με τεράστια επιτυχία στη νυχτερινή ζωή όλης της Αθήνας.

Όπως γράφει στο βιβλίο του «πειραϊκές και φυσιολατρικές μνήμες» ο Γιάννης Σωτηρίου, υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις στην είσοδο του κέντρου ήταν ο Μήτσος Παρασκευάς που ήταν ένα από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Ήταν μορφωμένος, πολυταξιδεμένος, με ρίζες κοσμοπολίτικες και αριστοκρατικούς τρόπους. Είχε αξιόλογο λογοτεχνικό ταλέντο και έγραφε ωραία χρονογραφήματα στην τοπική εφημερίδα «θάρρος» του χαραλάμπους. Είχε και ένα παρατσούκλι (Νεγκούς) που όμως δεν ήθελε να του το λένε. Το έδωσαν οι νέοι της εποχής λόγω του ότι ήταν μελαχρινός αλλά και επειδή έλεγε συνεχώς ιστορίες από ταξίδια που είχε κάνει στην Αιθιοπία, όπου Νεγκούς φώναζαν τον τότε αυτοκράτορά της Χαϊλέ Σελασιέ. Φορούσε πάντα μαύρο κοστούμι με παπιγιόν και υποδεχόταν την αριστοκρατική πελατεία στα σκαλάκια εισόδου, πριν κατέβουν στην ταβέρνα της σπηλιάς.

Πρέπει να πούμε ότι στην σπηλιά εμφανίζονταν όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής και όχι μόνο ο Χιώτης και η Λίντα. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Μαρούδα, τον Τέρι Χρυσό, την Ρένα Βλαχοπούλου, την Γεωργία Βασιλειάδου, το Τριο Μπελκάντο, την Μάγια Μελάγια και πλήθος άλλων διασημοτήτων. Το στυλ του κέντρου ήταν περισσότερο προς το βαριετέ. Ενώ όποιο όνομα απασχολούσε την νυχτερινή αθήνα, αμέσως έμπαινε στο πρόγραμμα της σπηλιάς.

Αλβέρτος, Γκρέις Κέλι, Ωνάσης, Μαρία Κάλλας:

Τον Σεπτέμβριο του 1961 ο Ρενιέ του Μονακό με την σύζυγό του την πανέμορφη Γκρέις Κέλι, φτάνουν στην Ελλάδα φιλοξενούμενοι του Ωνάση και της Μαρίας Κάλλας. Η Γκρέης εκφράζει επιθυμία να πάνε στα μπουζούκια και κλείνουν τραπέζι στην «Σπηλιά του Παρασκευά». Τότε τραγουδούσε εκεί η Μαίρη Λίντα και ο Μανώλης Χιώτης. Στο τέλος του προγράμματος η Κάλλας και η πριγκίπισσα Γκρέης πήγαν στο καμαρίνι του Χιώτη και της Λίντας.

Ο δημοσιογράφος Δ. Λυμπερόπουλος που ήταν ο βιογράφος του Ωνάση μας μεταφέρει την συνομιλία αυτή όπως την θυμάται.

Χιώτης: Μεγάλη μας τιμή κυρία Κάλλας, δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω.

Κάλλας: δική μου τιμή κύριε Χιώτη, γιατί πιστέψτε με ότι η αποψινή βραδιά ήταν η πιό ευχάριστη ψυχαγωγικά της ζωής μου. Σας εκφράζω και τα συγχαρητήρια της πριγκίπισσας που με έβαζε κατά την διάρκεια των τραγουδιών να της μεταφράζω τα λόγια στα αγγλικά.

Χιώτης: Αυτό με φοβίζει….

Κάλλας: Να μη σας φοβίζει, γιατί η πριγκίπισσα είναι ερωτευμένη γυναίκα και μου εξέφρασε τον θαυμασμό της όχι μόνο για την δεξιοτεχνία σας και τη φωνή της κυρίας Λίντα, αλλά και για κάποιους στίχους που προσπάθησα να τους μεταφράσω όσο σωστότερα μπορούσα.

Η Κέλι στην ταινία «Dial M for Murder» του 1954

Τότε η Γκρέις Κέλι ρώτησε την Χιώτη σε τι διαφέρει το μπουζούκι του από τις ηλεκτρικές κιθάρες των Μπήτλς και ο Χιώτης έδωσε αυτή την μοναδική απάντηση

Χιώτης: Κυρία Κάλλας παρακαλώ εξηγείστε στην πριγκίπισσα ότι οι χορδές της ηλεκτρικής κιθάρας δονούνται από την πρίζα και οι χορδές του μπουζουκιού κατευθείαν από την καρδιά.

Αυτά και άλλα πολλά στην ιστοσελίδα του Λυμπερόπουλου εδώ.

Ρένα Βλαχοπούλου, Γεωργία Βασιλειάδου Πηγή

Advertisements
This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.