Αφιέρωμα εις μνήμην Ιωάννου Μεταξά

Ο Ιωάννης Mεταξάς γεννήθηκε στην Ιθάκη στις 12 Απριλίου του 1871. Πρωτότοκος γιος του Επάρχου Παναγή Μεταξά (Αντζουλακάτου) Κεφαλληνιακής καταγωγής, και της Ελένης Κωνσταντίνου Τριγώνη, από το Αγρίνιο. Η οικογένεια Μεταξά – Αντζουλακάτου αναφέρεται στο Libro d’Oro του Ραγκαβή ανάμεσα στους ευγενείς αστούς κεφαλληνιακής καταγωγής που έλαβαν τον τίτλο του κόμητος, από το 1691, ένα δικαίωμα (για όλους τους κατιόντες της οικογένειας δια παντός) που απέκτησαν από την Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, όταν ήταν κυρίαρχη στα Ιόνια νησιά και αλλού της Ελλάδος.

Η οικογένεια Μεταξά έχει την παλαιότερη αναφορά της στον Βυζαντινό οίκο Αυτοκρατόρων, των Κομνηνών, με το αξίωμα του Υπουργού του Αλεξίου Κομνηνού (Αλεξιάδα, Άννης Κομνηνής). Απόγονοι της οικογένειας τακτικά βρέθηκαν σε ηγετικές θέσεις, στον στρατιωτικό, πολιτικό, διπλωματικό, θρησκευτικό τομέα και στο χώρο των γραμμάτων, των τεχνών και του εμπορίου. Ο Νικόδημος Μεταξάς, Έλληνας μοναχός, είναι ο πρώτος τυπογράφος στην ανατολή, ιδρύει τυπογραφείο στην Κωνσταντινούπολη 1627 και αργότερα το μετέφερε στην Κεφαλληνία.

Ο Ιωάννης Μιχαήλ Μεταξάς του Παναγή, ο Γιάννος, όπως τον ονομάζει ο πατέρας του, τελείωσε το δημοτικό σχολείο Αργους και έλαβε για βραβείο επιμέλειας και χρηστοήθειας, ένα βιβλίο με τίτλο ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ διαπρεψάντων Πολιτικών Ανδρών, του Αναστασίου Γούδα, που περιλαμβάνει και την ιστορία του Ανδρέα και Κωνσταντίνου Μεταξά, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση, στην μάχη του Λάλα, 1822. Φοιτά στο Γυμνάσιο Αργοστολίου και τελειώνοντας κατατάσσεται στην πρώτη τάξη της Σχολής Ευελπίδων. Αριστεύει σε όλες τις τάξεις! Στις 10 Αυγούστου 1890 αποφοιτά από τη Σχολή Ευελπίδων σε ηλικία 19 ετών.

Ο Ιωάννης Μεταξάς, ως ανθυπολοχαγός του μηχανικού στο Ναύπλιο, ανοίγει τον περιφερειακό δρόμο προς την Αρβανιτιά. Η ζωή όμως σε μία επαρχιακή φρουρά δεν καλύπτει την ψυχική του προδιάθεση για προσφορά στην πατρίδα. Ως μέλος της «Εθνικής Εταιρείας» ζητά να συμμετάσχει στον πόλεμο του 1897. Η παρουσία του, η σοβαρότητά του γίνεται αισθητή από τον Διάδοχο Κωνσταντίνο. Του προσφέρει υποτροφία στη Γερμανία. Ο Μεταξάς φεύγει μαζί με τους αξιωματικούς Ιπποκράτη Παπαβασιλείου και Ξενοφώντα Στρατηγό, και φοιτούν στην Ακαδημία Πολέμου στο Βερολίνο (7/19.9.1899 – 5/18.9.1901). Αριστεύει και η διεύθυνση σε αναγνώριση των ικανοτήτων του ανήρτησε στην Ακαδημία πλάκα με την επιγραφή:

«ΟΥΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΛΥΤΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ»

Ο Ι. Μεταξάς δεν έλαβε μέρος στην επανάσταση των κατώτερων αξιωματικών το 1909 στο Γουδί, που έφερε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην εξουσία και γι’ αυτό πήρε δυσμενή μετάθεση στη Λάρισα. Ήταν όμως ήδη διακεκριμένος ως ανερχόμενος αξιωματικός και στην αθηναική κοινωνία είχε τη φήμη ανθρώπου με ιδιαίτερο ήθος και γνώσεις όταν τον κάλεσε ο Βενιζέλος στις 6 Οκτωβρίου 1910 να γίνει πρώτος υπασπιστής και σύμβουλος του, προκειμένου να συμβιβάσει τις αντιθέσεις επαναστατών και βασιλέως. Η συμμετοχή του στην προετοιμασία και διεξαγωγή των Βαλκανικών Πολέμων είναι καθοριστική για την έκβαση των πολέμων και την μετέπειτα πορεία του ιδίου.

1. Συμμετείχε στη προετοιμασία του στρατού, από το 1904 – 1910 στην αναδιοργάνωση που εισηγήθηκε και πραγματοποίησε ο Πρωθυπουργός Θεοτόκης και στη συνέχεια ως μέλος στο «Σώμα Γενικών Επιτελών» που μόλις είχε ιδρυθεί. Στον καταρτισμό του «Οργανισμού Δούσμανη».

2. Από το 1910-1915 ως πρώτος υπασπιστής του Πρωθυπουργού και Υπουργού Εξωτερικών Ελευθερίου Βενιζέλου, σύμβουλος του στα στρατιωτικά θέματα.

3. Ως απεσταλμένος του Βενιζέλου στη Βουλγαρία τον Σεπτέμβριο του 1912 και τoν Ιούνιο 1913 (μυστικά έξω από την Θεσσαλονίκη), εκπρόσωπος της Κυβερνήσεως προκειμένου να διαχειρισθεί και υπογράψει τις στρατιωτικές συμφωνίες με τους συμμάχους. Το 1912 με Βουλγάρους και το 1913 με τους Σέρβους. Συμετέχει και στην Διάσκεψη για την Ειρήνη στο Λονδίνο.

4. Ως Επιτελής του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου. Αξιωματικός του μηχανικού εισηγητής και εκτελεστής στρατηγικών σχεδίων των μαχών κυρίως την κατάληψη του Μπιζανίου αλλά και πολλών άλλων.

5. Διαπραγματεύτηκε, συνέγραψε και υπέγραψε τα Πρωτοκόλλα Παραδόσεως της Θεσσαλονίκης από τον Ταχσίν Πασσά (26 Οκτωβρίου 1912), όπου η υπογραφή του Ι. Μεταξά είναι μαζί με του Βίκτωρα Δούσμανη και των Ιωαννίνων από τον Εσσάτ Πασσά (22 Φεβρουαρίου 1913), που φέρει την υπογραφή και του Ξενοφώντα Στρατηγού. Η επιτυχία στη κατάληψη του οχυρού του Μπιζανίου είναι έργο δικό του.

Μετά την υπογραφή σης Συνθήκης του Βουκουρεστίου, ο Μεταξάς εκπονεί σχέδια για την άμυνα της Ελλάδος στις ελευθερωμένες περιοχές γιατί η Τουρκία εξοπλίζεται και όλοι ανυχηχούν (1913-1914). Στα υπομνήματα που υποβάλλει στον Βενιζέλο και σε συζητήσεις μαζί του, για εξοπλισμούς και αγορά πλοίων, που θα διασφαλίσουν τις νεοκατακτηθείσες περιοχές δεν εισακούεται. Το υπόμνημά του της 6ης Ιουλίου 1914 για αιφνιδιαστική κατάληψη των Δαρδανελίων απορρίπτεται και όταν εκ νέου την προτείνει ο Βενιζέλος υποστηρίζοντας την αίτηση των Αγγλων για συμμετοχή της Ελλάδος, ο Μεταξάς αντιδρά και αρνείται γιατί είναι αργά. Η ιστορία τον δικαιώνει με την καταστροφή των αγγλικών στρατευμάτων στην Καλλίπολη.

Το 1914 διαφωνεί στην συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο χωρίς εξασφαλισμένα ανταλλάγματα, προτείνει την ουδετερότητα. Είναι αντίθετος στην Μικρασιατική Εκστρατεία (Ημερολόγιο, τόμος 2 σελ.383 έως 439). Η ιστορία τον δικαιώνει και πάλι.

Στις 16 Ιουλίου 1914 η Αυστρία κήρυξε τον πόλεμο. Ο Μεταξάς σημειώνει στο Ημερολόγιο τη θέση του για την ουδετερότητα της Ελλάδος (Τόμος 2,σελίς 315-337).

Την 17 Φεβρουαρίου του 1915 και μετά θυελλώδης συζητήσεις ο Ι. Μεταξάς Αρχηγός του Επιτελείου ζητεί την αποστρατείαν του. Απευθύνει επιστολή προς τον Ε. Βενιζέλο και του λέει. «θυσιάζων το στάδιον μου, ακολουθώ τας υπαγορεύσεις της συνειδήσεώς μου, ήτις δι’ εμέ είναι υπέρτατος νόμος».

Στο Ημερολόγιο του ακολουθούν διάφορα υπομνήματα επεξηγηματικά των αποφάσεών του. Τα ιστορικά γεγονότα του Εθνικού Διχασμού που αντιστοιχούν σε αυτή την εποχή θα εκτεθούν σε άλλο σημείο.

Στις 15 Ιουνίου 1917 ο Βασιλέας Κωνσταντίνος έφυγε για την Ελβετία εξόριστος. Ο Ιωάννης Μεταξάς εξορίστηκε επίσης στις 17 Ιουνίου στην Κορσική, όπου έμεινε κρατούμενος των Γάλλων συμμάχων μαζί με τον Δημήτριο Γούναρη, Ίωνα Δραγούμη, Γεώργιο Πεσμαζόγλου και άλλους. Συνεχίζεται εδώ

Ιωάννης Μεταξάς: Ένας Μεγάλος Ηγέτης

Τα ΟΧΙ θέλουν ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ

Η πλήρης εξάρθρωση του ΚΚΕ, από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου

Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας: Η ιστορία του Ελληνικού φαλαγγιτισμού

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

28η Οκτωβρίου 1940: Ποιός είπε το ΟΧΙ;

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ!

Αν ζούσε ο Μεταξάς….

This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ and tagged , , , , . Bookmark the permalink.