Οι Κρήτες τοξότες

Οι επίλεκτοι Κρήτες Τοξότες των προχριστιανικών αιώνων, εμφανίζονται συχνά να συνοδεύουν μονάδες Λακεδαιμονίων και αργότερα του Φιλίππου Β΄ και του Αλεξάνδρου. Μία πρώτη περιγραφή τους δίδεται από τον Ξενοφώντα ¨Κύρου Ανάβασις¨ που περιγράφει τις μικρές ορειχάλκινες κυκλικές τους ασπίδες και τα ισχυρά παλίντοντα τόξα.

Οι Κρήτες Τοξότες, κάνουν την εμφάνιση τους σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα στον πρώτο Μεσσηνιακό πόλεμο (μέσα 5ου αιώνα). Ήταν οι καλύτεροι όλων των εποχών. Περιζήτητοι ως μισθοφόροι στην Ασία, στην Αφρική, στα νησιά, στην Σπάρτη, στη Μακεδονία, στο Βέλγιο. Oι Σπαρτιάτες τους χρησιμοποιούν ως μισθοφόρους οι οποίοι εκτελούν άριστα το έργο τους. Επίσης στον Μαραθώνα και στην Σαλαμίνα οι Αθηναίοι παρέταξαν τοξότες οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για τους Κρήτες καθόσον μόνο στην Κρήτη γινόταν ευρεία χρήση του τόξου λόγο του είδους του κυνηγιού που υπήρχε τότε. Επίσης τοξότες εμφανίζονται και στις Πλαταιές όπου σώμα με 300 τοξότες προκαλεί μεγάλες απώλειες στον Περσικό στρατό ενώ και στην ναυμαχία της Μυκάλης κάνουν αισθητή την παρουσία τους στα πλοία του συνασπισμένου Ελληνικού στρατοπέδου.

Ο Μέγας Αλέξανδρος σαν μεγάλη στρατιωτική ιδιοφυΐα που ήταν αναγνωρίζει την αξία του τόξου και εντάσσει στις γραμμές του πολυάριθμου στρατού του, σώμα Κρητών τοξοτών που τον ακολουθούν στις μακρινές Ινδίες μέχρι τον θάνατο του. Είχαν Κρήτες αρχηγούς, τους τοξάρχες, και έφεραν τον παραδοσιακό οπλισμό, δηλαδή εκτός του τόξου, ξίφος, μαχαίρι και μικρή ασπίδα, που τους επέτρεπε να πολεμούν και εκ του συστάδην. Μαζί με τους Μακεδόνες τοξότες, αποτελούσαν αυτόνομη μονάδα, διοικούμενη από στρατηγό. Στη μάχη συνήθως χωρίζονταν.

Οι Κρήτες τοξότες ανήκαν στην κατηγορία των Γυμνητών Πολεμιστών. Δηλαδή στερούνταν θωράκισης και συνήθως σε αυτήν την κατηγορία ανήκαν τα φτωχότερα στρώματα και τα όπλα τους δεν ήταν τίποτα περισσότερο από τα κυνηγητικά τους τόξα. Ο οπλισμός που έφεραν οι Κρήτες Τοξότες ήταν: ανοικτό κράνος με μεγάλα ανοίγματα έτσι ώστε να έχουν μεγάλο οπτικό πεδίο, εξωφερές μικρό και ίσιο χείλος , ενώ και η διακόσμηση του είναι εντυπωσιακή με θέματα από την φύση. Οι βαθμοφόροι στο κράνος τους είχαν λοφία για να ξεχωρίζουν και να γίνονται άμεσα αντιληπτοί.

Το τόξο που χρησιμοποιούσαν στην αρχή ήταν φτιαγμένο από ξύλο αλλά με την πάροδο του χρόνου τελειοποιήθηκε. Ενισχύθηκε στα άκρα με κέρατο το όποιο δίνει μεγάλη ισχύ στην κατασκευή.

Οι αιχμές των βελών που χρησιμοποιούσαν ήταν μεταλλικές χάλκινες αλλά και μερικές φορές σιδερένιες. Το βέλος στο πίσω μέρος έφερε φτερά, συνήθως σε τριγωνική διάταξη, προκειμένου να διατηρεί την ευστάθεια του. Τα βέλη μεταφέρονται σε φαρέτρα η οποία ήταν κυλινδρική κατασκευασμένη από ξύλο.

Για την προστασία τους οι Κρήτες τοξότες σαν ελαφρό πεζικό που ήταν έφεραν ασπίδα η οποία ήταν μεταλλική, στρογγυλή. Η επιφάνεια της ήταν καλυμμένη με ορείχαλκο ή επιχαλκωμένη για να είναι σχετικά ελαφριά και να προσφέρει κάποια προστασία σε διατρητικά πλήγματα από ακόντια , βέλη , και κυρίως δόρατα και ξίφη. Επίσης έφεραν θώρακα κατασκευασμένο από προβιά ή δέρμα ανάλογα τα οικονομικά του κάθε τοξότη καθόσον όπως αναφέρθηκε ήταν μισθοφόροι σε άλλους στρατούς , ενώ απαραίτητο αμυντικό εργαλείο είναι και οι περικνημίδες κατασκευασμένες από ορείχαλκο.

Οι Κρήτες τοξότες διοικούνται στο σύνολο τους από ένα πρόσωπο και συνήθως δρουν σε ομάδα των δέκα (10) ατόμων. Η χρησιμότητα τους στον πόλεμο είναι πολύ μεγάλη γι’ αυτό και βλέπουμε να τους χρησιμοποιούσαν (μισθώνουν) διάφοροι αντίπαλοι στρατοί.

Μυθοι και Θρύλοι της Κρήτης Πηγή

This entry was posted in ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Μύθοι και θρύλοι της Κρήτης and tagged , , , . Bookmark the permalink.