Τουρκία: Οι εξετάσεις DNA κλονίζουν την τουρκικότητα

Γράφει ο Ευθύμιος Τσιλιόπουλος

Οι εξετάσεις DNA ενοχλούν το καθεστώς Ερντογάν γιατί κλονίζουν την πίστη των Τούρκων στην “τουρκικότητά” τους. Διαπιστώνουν ότι δεν είναι απόγονοι των σελτζουκικών και οθωμανικών ορδών που επέλασαν στην Ανατολία από την Κεντρική Ασία πριν από μια σχεδόν χιλιετία. Συνήθως οι πρόγονοί τους είναι χριστιανοί, είναι οι εθνότητες που κατοικούσαν για αιώνες στη Μικρά Ασία.

Στην Τουρκία απαγορεύονται οι εξετάσεις DNA, αλλά αρκετοί Τούρκοι στέλνουν δείγματα σε εργαστήρια στο εξωτερικό για να μάθουν τις εθνοτικές τους ρίζες. Πολλοί αναστατώνονται όταν ανακαλύπτουν ότι ανάμεσα στους προγόνους τους είναι Έλληνες, Αρμένιοι, Κάρες, Λιδοί κ.α. Αυτά δεν ταιριάζουν με το αφήγημα του τουρκικού κράτους περί τουρκικότητας και εθνικής ομοιογένειας.

Το πώς συμπεριφέρεται το τουρκικό κράτος στις μειονότητες είναι γνωστό. Για τους Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους είναι μια βαθιά ριζωμένη μνήμη φρίκης. Για τους Κούρδους είναι μια σύγχρονη τραγωδία. Αλλά ακόμη και για ανθρώπους που γονιδιακά είναι Τούρκοι και ταυτίζονται με το τουρκικό κράτος, η συμπεριφορά του καθεστώτος δεν είναι και πολύ καλύτερη αν αυτοί είναι “διαφορετικοί” από το αφήγημα του καθεστώτος Ερντογάν.

Επισήμως, η Τουρκία αποδέχεται μόνο τρεις μη μουσουλμανικές ομάδες ως μειονότητες: Αρμένιους, Ρουμ Ορθόδοξους (Έλληνες) και Εβραίους. Τις αποδέχεται, αφού πρώτα τις συρρίκνωσε με οργανωμένους διωγμούς σε βαθμό εξαφάνισης. Αυτό σημαίνει ότι άλλες θρησκευτικές και εθνοτικές μειονότητες, όπως οι Αλεβίτες, οι Κιρκάσιοι, οι Κούρδοι και οι Λαζοί δεν αναγνωρίζονται επίσημα ως μειονότητες.
Δυσανεξία για μειονότητες

Οι μειονότητες που διαφέρουν σε κάτι από την πλειονότητα παραμένουν απροστάτευτες. Ο αριθμός και ο “όγκος” των εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων στην Τουρκία είναι άγνωστος, καθώς το κράτος δεν ρωτά τους πολίτες σχετικά με την εθνοτική, θρησκευτική και γλωσσική ταυτότητά τους στις απογραφές. Μέχρι το 1990, οι απογραφές περιλάμβαναν μια ερώτηση σχετικά με τη μητρική γλώσσα, αλλά μετά το 1965 το Κρατικό Ινστιτούτο Στατιστικής σταμάτησε να αποκαλύπτει αυτές τις πληροφορίες. Έτσι, οι μόνες επίσημες πληροφορίες σχετίζονται με τον αριθμό των ατόμων που δήλωσαν άλλη μητρική τους γλώσσα το 1965. Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή

This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.