Γιατί οι ακτιβιστές των “ανοικτών συνόρων” είναι ρατσιστές


Γράφει ο Κώστας Γρίβας

Παρά τη σημαντική μείωση του ρυθμού εισόδου κατά κανόνα παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα, το φαινόμενο έχει ήδη προσλάβει τέτοιες διαστάσεις που απειλεί σε βάθος μερικών δεκαετιών την ίδια την ύπαρξη του ελληνικού λαού ως διακριτό εθνοπολιτισμικό μέγεθος. Παρ’ όλα αυτά, η ορθολογική συζήτηση για το θέμα είναι ουσιαστικά απαγορευμένη από τους επαγγελματίες ακτιβιστές των ΜΚΟ και όσων στο πολιτικό και μιντιακό σύστημα τους υποστηρίζουν.

Η μειοψηφική αλλά συστημικά πανίσχυρη άποψη περί “ανοιχτών συνόρων” έχει αυτο-ανακηρυχθεί σε ανθρωπιστική-“αντιρατσιστική”, προσδιορίζοντας συνακόλουθα κάθε αντίθετη θεώρηση ως “ρατσιστική”. Είναι πέραν του εξοργιστικού, άνθρωποι που αγωνιούν για το μέλλον των χωρών, των εθνών και των λαών τους να θεωρούνται “ρατσιστές”, ενώ αυτοί που εν τη πράξει προωθούν την εξάλειψη εθνών, λαών, κοινωνιών και πολιτισμών να αυτοαποκαλούνται “αντιρατσιστές” και να έχουν επιβάλει και την άποψή τους στην κοινωνία.

Ωστόσο, πέρα από τον άτυπο, οξύ και μισαλλόδοξο ρατσισμό που εμπεριέχεται στις απόψεις των “αντιρατσιστών” ζηλωτών των “ανοιχτών συνόρων”, υπάρχει και μια άμεση σχέση των αντιλήψεων και των πρακτικών τους με τον παραδοσιακό ρατσισμό που αναπτύχθηκε στη Δύση τους περασμένους αιώνες και συνδέθηκε με την αποικιακή εξάπλωση των ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών στον υπόλοιπο κόσμο.

Συγκεκριμένα, η κατάκτηση από τη Δύση των λαών της Ασίας και της Αφρικής στα χρόνια της αποικιοκρατίας, συνδυάστηκε με μια αντίληψη περί ανωτερότητας του λευκού ανθρώπου και του πολιτισμού του, ο οποίος είχε την “υποχρέωση να εκπολιτίσει” τους λαούς αυτούς. Συνακόλουθα, όχι μόνο είχε το δικαίωμα να τους κατακτήσειμ αλλά όφειλε να το κάνει, για να τους “σώσει”! Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή

This entry was posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.