Tag Archives: κρασοπατέρες

Στο παλιό το ταβερνάκι

Όταν άνοιγε καινούργιο βαρέλι το δοκίμαζαν πρώτοι οι κρασοπατέρες ή χημικοί όπως τους έλεγαν περιπεχτικά… μόνιμοι πελάτες που ήταν και γείτονες και είχαν μόνιμο το τραπεζάκι κοντά στα βαρέλια για να μην ενοχλούν.
Συνέχεια

Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Ν. Αττικής | Tagged , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στο παλιό το ταβερνάκι

Τι ρετσίνα κεχριμπάρι, ταβερνιάρη, ταβερνιάρη!

Το κρασί ήταν το νούμερο ένα κριτήριο της παλιάς ταβέρνας. Μερικοί ταβερνιάρηδες είχαν δικά τους αμπέλια και ο κράσος τους ήταν περιζήτητος. Άλλοι φέρνανε ξανθή ρετσίνα από τα Μεσόγεια και το Μενίδι. Το αγνό κρασί ήταν πόλος έλξης δυνατότερος κι από τον νοστιμότερο μεζέ. Οι κρασοπατέρες δεν πήγαιναν στην ταβέρνα για να φάνε, αλλά για να πιούν. Ένα στουμπιστό κρεμμύδι και μερικές θρούμπες ήταν για κείνους το εκλεκτό έδεσμα, που συνόδευε το κατοστάρι, το καρτούτσο, τη μισή. Εννοείται πως το κρασί πινόταν ανέρωτο και όσοι έκοβαν τη ρετσίνα με Σάριζα, περιφρονούνταν ως σαχλέ ολέδες και μπεκρήδες του γλυκού νερού. Συνέχεια

Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Ν. Αττικής | Tagged , , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τι ρετσίνα κεχριμπάρι, ταβερνιάρη, ταβερνιάρη!

Οδοιπορικό στον Πειραιά της ρετσίνας και των βαρελοποιών

«Μήνας που δεν έχει «ρο» ρίξε στο κρασί νερό», έλεγαν οι παλαιοί κρασοπατέρες στον Πειραιά, που σήμαινε ότι από το Μάιο έως και το τέλος του Αυγούστου, μόνο εκείνοι που δεν ήξεραν να πίνουν, συνέχιζαν να παραγγέλνουν κρασί στις ταβέρνες και στα καφενεία, αν φυσικά υπήρχε διαθέσιμο. Συνέχεια

Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Ν. Αττικής | Tagged , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οδοιπορικό στον Πειραιά της ρετσίνας και των βαρελοποιών

Σεπτεμβριανή κοσμοχαλασιά με τρύγο, μούστο και «στυφάρισμα»

«Οι άνθρωποι των περασμένων γενεών ήταν καλύτεροι διότι κατανάλωναν ξανθιά ρετσίνα», συνήθιζε να λέει ο γνωστός αθηναιογράφος Κώστας Δημητριάδης κάθε Σεπτέμβρη όταν ερχόταν η εποχή του τρύγου, του μούστου και του στυφαρίσματος των βαρελιών. Κοσμοχαλασιά στους δρόμους, με τους ταβερνιάρηδες και τους… κρασοπατέρες να βρίσκονται σε συναγερμό. Συνέχεια

Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Ν. Αττικής | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σεπτεμβριανή κοσμοχαλασιά με τρύγο, μούστο και «στυφάρισμα»

Το πρώτο Οινικό Συνέδριο της Παλιάς Αθήνας

Ο χειμώνας τραβά κρασάκι και η κεχριμπαρένια ρετσίνα μας βρίσκεται στην επικαιρότητα. Ξεφυλλίζοντας τη «Βραδυνή» του 1932 πέσαμε επάνω σε μια σειρά από δημοσιεύσεις με τον βαρύγδουπο τίτλο «Α’ Οινικόν Συνέδριον». Σας μεταφέρουμε από τα πρακτικά που δημοσιεύτηκαν, τα πιο σημαντικά στοιχεία. Συνέχεια

Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Ν. Αττικής | Tagged , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το πρώτο Οινικό Συνέδριο της Παλιάς Αθήνας

Κρασοπατέρες της αρχαιότητας

αμφορείς οίνου ΧίουΑπό τα αρχαιότατα χρόνια, η Χίος ήταν φημισμένη για το υπέροχο κρασί της. Κατά τον Στράβωνα, μάλιστα, το κρασί αυτό ήταν το καλύτερο που υπήρχε τότε στην Ελλάδα: «Ειθ’ η Αριουσία χώρα οίνον άριστον φέρουσα των Ελλήνων». Η Αριουσία ήταν χωριό της Χίου, που έβγαζε θαυμαστά σταφύλια. Ο Αριστοφάνης ο Βιργίλιος, ο Οράτιος, ο Τίβουλος και πολλοί άλλοι συγγραφείς, εξυμνούν το χιώτικο κρασί με αληθινό πάθος. Γιατί, λίγο πολύ, ήταν όλοι τους μεγάλοι κρασοπατέρες και ήξεραν να εκτιμούν το καλό κρασί… Συνέχεια

Posted in ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ | Tagged , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κρασοπατέρες της αρχαιότητας

Σεπτεμβριανή κοσμοχαλασιά με τρύγο, μούστο και «στυφάρισμα»

«Οι άνθρωποι των περασμένων γενεών ήταν καλύτεροι διότι κατανάλωναν ξανθιά ρετσίνα», συνήθιζε να λέει ο γνωστός αθηναιογράφος Κώστας Δημητριάδης κάθε Σεπτέμβρη όταν ερχόταν η εποχή του τρύγου, του μούστου και του στυφαρίσματος των βαρελιών. Κοσμοχαλασιά στους δρόμους, με τους ταβερνιάρηδες και τους… κρασοπατέρες να βρίσκονται σε συναγερμό. Συνέχεια

Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, Ν. Αττικής | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σεπτεμβριανή κοσμοχαλασιά με τρύγο, μούστο και «στυφάρισμα»