Daily Archives: 19 Νοεμβρίου, 2025

«Αυτή είναι μια επέτειος που υπενθυμίζει ακόμη και στους πιο δύσπιστους ότι ο μόνιμος στόχος της Τουρκίας είναι η πλήρης τουρκοποίηση της Κύπρου». Συνέχεια →

Η έκθεση επισημαίνει ακόμα ότι η επίδοση στα μαθηματικά έχει επιδεινωθεί σε όλες τις κοινωνικές ομάδες σε σχέση με το 2018. Ταυτόχρονα σημαντική είναι και η επίδραση του κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου, καθώς μόνο το 7,1% των μαθητών από μη προνομιούχα περιβάλλοντα καταφέρνει να επιτύχει υψηλές επιδόσεις (16,3% στην Ε.Ε.), ενώ ακόμη και μεταξύ των προνομιούχων, οι επιδόσεις υπολείπονται του ευρωπαϊκού μέσου όρου (35% έναντι 59%).
Συνέχεια →

Διερωτάται κάθε Έλληνας: Γιατί Αθήνα και Λευκωσία μέχρι σήμερα δεν έχουν απαιτήσει επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων και στην Τουρκία που κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος; Γιατί δεν διεκδικούν όσα υποστηρίζουν στην περίπτωση της Ουκρανίας, που δεν είναι καν κράτος-μέλος της ΕΕ; Γιατί δεν καταγγέλλουν την αηδή διπροσωπία των εταίρων μας; Γιατί δεν σταματούν οποιαδήποτε κονδύλια προς την Τουρκία; Γιατί δεν ασκούν, έστω μια φορά, βέτο; Πού χάθηκε εκείνος ο… «αποφασιστικός ρόλος της ΕΕ στο Κυπριακό»; Γιατί Αθήνα και Λευκωσία επιμένουν να θέλουν ένα ισλαμικό τζιχαντιστικό κράτος στην ΕΕ;

Συνέχεια →

Το 1945 σε έναν από τους σπουδαίους στοχασμούς του, είπε τα ακόλουθα, «Ο κόσμος σήμερα, ύστερα από ένα αιματοκύλισμα, πλέει σε ένα πέλαγος ιδεολογιών και η νεολαία βρίσκεται μπροστά σε πραγματικό αδιέξοδο. Αλλά η Ελληνική νεολαία δεν θα βρεθεί ποτέ σε μια τέτοια θέση. Μοναδική της ιδεολογία πρέπει να είναι η ιδεολογία της Ελλάδος, μοναδικό της σύμβολο η Ελληνική γαλανόλευκη, πάνω στην οποία βρίσκεται απεικονισμένο το πραγματικό ιδανικό του Έλληνα, πίστη του στην Πατρίδα και στην θρησκεία.» Συνέχεια →

Ο Μάρης στις 18 Μαρτίου 1963 (μετά από πέντε μήνες ανακριτικής απολογίας) καταδικάσθηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού. Η αλβανική ασφάλεια προσπάθησε να συσχετίσει τις δύο υποθέσεις (Τάταρη και Μάρη), αλλά δεν υπήρχε καμιά αποδεικτική βάση. Παρόλα αυτά, στις 25 Μαρτίου 1964, μια εβδομάδα μετά τη θανατική καταδίκη κι ενώ φυλασσόταν ως μελλοθάνατος στις διαβόητες φυλακές των Τιράνων 313, ο Μάρης κλήθηκε σε κατ’ αντιπαράσταση εξέταση με την Τάταρη. Η αντιπαράθεση ήταν γελοία, καθώς οι δύο αντιπαρατιθέμενοι δεν γνώριζαν αλλήλους. Ο Τάταρης απέρριψε το περιεχόμενο της μαρτυρίας. Δυο μέρες αργότερα, παρ’ όλη την καθ’ υπαγόρευση μαρτυρία κατά του Τάρατη (προφανώς με υποσχετικά ανταλλάγματα για τη ζωή του) ο Μάρης οδηγήθηκε στην αγχόνη και η σωρός του εκτέθηκε σε δημόσια θεά στα Βρυσερά, στις 27 Μαρτίου 1964 με σκοπό τον τρομοκρατικό παραδειγματισμό της τοπικής ελληνόφωνης και ειρηνόφιλης κοινωνίας. Οι σκηνές με τους ανυποψίαστους περαστικούς να αντικρίζουν τον μικρόσωμο «μυστακοφόρο τρομοκράτη» απαγχονισμένο ήταν αποκρουστικές. Θύμισαν τις βίαιες εκτελέσεις των δωσίλογων με τα ακρωτηριασμένα σκέλη το 1944-1946, ανασκολοπισμένους σε πασσάλους.
Συνέχεια →

Στη Θεσσαλονίκη το πρώτο λοιμοκαθαρτήριο λειτούργησε το 1837, μετά από μία -νέα- επιδημία πανούκλας. Κι επειδή ο χρόνος πίεζε και δεν μπορούσε να ανεγερθεί ένα κτήριο, επιτάχθηκε ένα μεγάλο καφενείο, κοντά στο λιμάνι, ενώ αργότερα δημιουργήθηκε ένας νέος χώρος στη Συνοικία των Εξοχών (κοντά στη σημερινή Σχολή Τυφλών) και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Καλαμαριά, εκεί όπου σήμερα είναι η πλαζ της Αρετσούς.
Συνέχεια →

Τό κτίριο ἔχει ἀξία ὄχι µόνο ἀπό ἱστορική άποψη ἀλλά καί διότι ἐκφράζει ἔµµεσα τήν ἰδιουγκρασία τοῦ ἰδιοκτήτη του ὅπως καί τήν τοπική άρχιτεκτονική τοῦ Άργους». Ηταν η αρχή μιας θυελλώδους διαδρομής: Οι προσπάθειες αποχαρακτηρισμού του κτιρίου από τους ιδιοκτήτες του ξεκίνησαν αμέσως και δεν σταμάτησαν ποτέ. Από την άλλη πλευρά βρέθηκαν άνθρωποι που θέλησαν να υπερασπιστούν τον ιστορικό του χαρακτήρα. Συνέχεια →